محیط زیست ایران در خطر آسیب شدید جنگی
19:15 28.07.2026 (بروز رسانی شده: 19:17 28.07.2026)
© telegram ir_sputnik
اشتراک
اختصاصی
آرمان خورسند، رئیس مرکز امور بینالملل و کنوانسیونهای سازمان محیط زیست در خصوص ابعاد حملات تازه به جنوب ایران و آسیب های زیست محیطی با توجه به مناسبت روز جهانی حفاظت از جنگل های مانگرو (جنگل های بومی جنوب ایران) به شیوا آبشناس، خبرنگار اسپوتنیک در تهران چنین گفت:
جنایات محیطزیستی که ایالات متحده و اسرائیل مرتکب شدند، در کنار سلسله جنایات دیگرشان، واقعاً باید بهعنوان یک اصل مجزا مورد توجه قرار بگیرد.
یعنی در چارچوب دو تجاوز نظامی که به کشورمان اتفاق افتاد، ما شاهد وقوع فجایع و جنایات جنگی متعددی بودیم؛ از استفاده از سلاحهای ممنوعه، مانند موردی که در فاجعه لامرد اتفاق افتاد، تا هدف قرار گرفتن و بمباران عمدی و دو مرحلهای مدرسه میناب و قتلعام کودکان مظلوم، در کنار حملات متعدد به بیمارستانها، زیرساختهای درمانی، آمبولانسها و امدادرسانها. یعنی گویی ارتش آمریکا و اسرائیل، فهرستی از جنایات جنگی را پیش روی خود داشتند که یکبهیک آنها را تیک زدند و هیچکدام از آنها از فهرست و سیاهه جنایاتشان جا نماند.
وی افزود:
بخش دیگر که یک فصل بزرگ است، بحث جنایات نسبت به محیط زیست است. چه در جریان جنگ 12 روزه و چه در جریان جنگ اخیر، در همه مراحل آن، ما هم حمله به مراکز سازمان حفاظت محیط زیست را داشتیم، هم حمله به منابع طبیعی را.
مورد اخیرش را شاهد بودید که باعث شهادت خانواده محیطبان ما شد؛ مرکز پاسگاه محیطبانی ما در منطقه حفاظتشده هدف قرار گرفت.
حملات گسترده به مناطق حفاظتشده و بمبارانهایی که بعضاً نسبت به مناطقی صورت گرفت که از مناطق حساس تنوع زیستی جهان و دارای ثبت جهانی بودند، انجام شد. آتشسوزیهایی که در آنها اتفاق افتاد و تخریبهای محیطزیستی با جنبههای مختلف، هم باعث از بین رفتن پوشش گیاهی و تنوع گیاهی منطقه میشد و هم زیستگاههای حیات وحش را تحت تأثیر قرار میداد.
آرمان خورسند، رئیس مرکز امور بینالملل و کنوانسیونهای سازمان محیط زیست، حملاتی که نسبت به تأسیسات و زیرساختهای نفتی و پتروشیمی صورت گرفت را باعث آزاد شدن میلیونها تن گازهای سمی و نشت مواد سمی به خاک، آب و هوا عنوان کرد و اظهار داشت:
در این بخش نیز متأسفانه کارنامه دشمن سرشار از جنایات عمدی و آسیبهایی است که برخلاف بسیاری از موارد دیگر، آثار آن در چارچوب مرزهای جمهوری اسلامی ایران باقی نخواهد ماند و دامن همه جهان را خواهد گرفت. این یکی از نقاط شاخص جنگ 40 روزه بود که بررسیهای کارشناسان بینالمللی نشان داد فقط در دو هفته اول این تجاوز 40 روزه، ردپای کربنی معادل ردپای کربن 60 کشور در طول یک سال ایجاد شد؛ آن هم فقط در دو هفته اول کمپین نظامی وحشیانه این دو کشور. به همین تناسب میتوانید ببینید که این میزان در کل ایام جنگ چقدر وسیعتر بوده است.
یعنی در چارچوب دو تجاوز نظامی که به کشورمان اتفاق افتاد، ما شاهد وقوع فجایع و جنایات جنگی متعددی بودیم؛ از استفاده از سلاحهای ممنوعه، مانند موردی که در فاجعه لامرد اتفاق افتاد، تا هدف قرار گرفتن و بمباران عمدی و دو مرحلهای مدرسه میناب و قتلعام کودکان مظلوم، در کنار حملات متعدد به بیمارستانها، زیرساختهای درمانی، آمبولانسها و امدادرسانها. یعنی گویی ارتش آمریکا و اسرائیل، فهرستی از جنایات جنگی را پیش روی خود داشتند که یکبهیک آنها را تیک زدند و هیچکدام از آنها از فهرست و سیاهه جنایاتشان جا نماند.
وی افزود:
بخش دیگر که یک فصل بزرگ است، بحث جنایات نسبت به محیط زیست است. چه در جریان جنگ 12 روزه و چه در جریان جنگ اخیر، در همه مراحل آن، ما هم حمله به مراکز سازمان حفاظت محیط زیست را داشتیم، هم حمله به منابع طبیعی را.
مورد اخیرش را شاهد بودید که باعث شهادت خانواده محیطبان ما شد؛ مرکز پاسگاه محیطبانی ما در منطقه حفاظتشده هدف قرار گرفت.
حملات گسترده به مناطق حفاظتشده و بمبارانهایی که بعضاً نسبت به مناطقی صورت گرفت که از مناطق حساس تنوع زیستی جهان و دارای ثبت جهانی بودند، انجام شد. آتشسوزیهایی که در آنها اتفاق افتاد و تخریبهای محیطزیستی با جنبههای مختلف، هم باعث از بین رفتن پوشش گیاهی و تنوع گیاهی منطقه میشد و هم زیستگاههای حیات وحش را تحت تأثیر قرار میداد.
آرمان خورسند، رئیس مرکز امور بینالملل و کنوانسیونهای سازمان محیط زیست، حملاتی که نسبت به تأسیسات و زیرساختهای نفتی و پتروشیمی صورت گرفت را باعث آزاد شدن میلیونها تن گازهای سمی و نشت مواد سمی به خاک، آب و هوا عنوان کرد و اظهار داشت:
در این بخش نیز متأسفانه کارنامه دشمن سرشار از جنایات عمدی و آسیبهایی است که برخلاف بسیاری از موارد دیگر، آثار آن در چارچوب مرزهای جمهوری اسلامی ایران باقی نخواهد ماند و دامن همه جهان را خواهد گرفت. این یکی از نقاط شاخص جنگ 40 روزه بود که بررسیهای کارشناسان بینالمللی نشان داد فقط در دو هفته اول این تجاوز 40 روزه، ردپای کربنی معادل ردپای کربن 60 کشور در طول یک سال ایجاد شد؛ آن هم فقط در دو هفته اول کمپین نظامی وحشیانه این دو کشور. به همین تناسب میتوانید ببینید که این میزان در کل ایام جنگ چقدر وسیعتر بوده است.
