نگاه ویژه اسپوتنیک

رژیم کودک کُش بایدن و زلنسکی

امروز رژیم کی یف به رهبری کاخ سفید و مباشرت عنصر درمانده و بی هویتی همچون زلنسکی ،مصداق بارز رژیم کودک کش و بزدلی محسوب می گردد.
Sputnik
روز جمعه مورخ 8 اردیبهشت 1402، دولت نئونازی اوکراین با موشک باران های متعدد مناطق مرکزی ، مسکونی و پرجمعیت استان دونتسکِ روسیه، جنایت جدیدی را در مقابل چشمان بینا و زبان های بسته جهانیان و مدعیان حقوق بشر رقم زد، در اثر این موشک باران ضمن تخریب بخش های قابل توجهی از مراکز تجاری و مسکونی، یک مینی بوس نقلیه عمومی نیز مورد اصابت موشک قرار گرفت و تمامی سرنشینان آن که شامل یک دختر خردسال8 ساله، 6 زن جوان و سالخورده و دو مرد میانسال بودند زنده زنده در آتش سوخته و کشته شدند. اما به کدامین گناه؟
فقط به گناه روس تبار بودن و اینکه می خواستند خودشان سرنوشتشان را تعیین کنند.
اوج اینگونه فاجعه های دردناک ضد بشری، طی 9 سال گذشته توسط نئونازی های ملی گرای اوکراین علیه روس تباران دونباس فوق العاده متعدد و پرتکرار است که البته به صورت سیستماتیک و سازمان یافته صورت می گیرد و طبق شواهد و مدارک غیر قابل انکار به واسطه هدایت از مرکز فرماندهی و اتاق فکر حکومت مرکزی رژیم کی یف و حامیان آمریکایی و انگلیسی آنها در رده نسل کشی هدایت شده و مصداق گسترش نفرت پراکنی و نوعی آپارتاید نوین محسوب می گردد.
در این میان یکی از دردناکترین تراژدی های نسل کشی و جنایات متعددی که رژیم مافیایی و فاشیستی اوکراین طی 9 سال گذشته علیه روس تباران دونباس مرتکب شده را می توانیم واقعه زنده سوزی شرکت کنندگان روس تبار در خانه اتحادیه های کارگری در تاریخ 2 می 2014 در اودسا ذکر کنیم.
در این واقعه تاریخی که به زودی نهمین سالگرد آن برگزار خواهد شد، 2500 نفر از نئونازی های ملی گرای اوکراینی با حضور در اودسا، به منظور ایجاد جو رعب و وحشت و سرکوب هزارن تن از روس تبارانی که به دعوت احزاب هوادار روسیه برای برگزاری رفراندوم و تجمع صلح آمیز با محوریت ضرورت آزادی آموزش و گسترش زبان روسی که در میدان کولیکو اودسا، جمع شده بودند یورش بردند،صورت گرفته است.
غرب به زلنسکی برای به نتیجه رسیدن در عملیات نظامی علیه روسیه چقدر مهلت داده است؟
در این تراژدی، در طی چند روز نئونازی های تا دندان مسلح جنایات متعدد ، دردناک و فراموش نشدنی را علیه روس تباران اودسا که فقط خواستار آزادی آموزش و گویش زبان روسی بودند مرتکب شدند که یکی از آن جنایات محاصره و قفل کردن در ساختمان خانه صنف اتحادیه های کارگری اودسا و به آتش کشیدن آن و زنده سوزی 45 نفر در داخل و کشتار مابقی افرادی بود که از طبقات بالا به پایین می پریدند.
برای فاشسیت های اوکراینی زن ، کودک ، نوجوان و سالخورده تفاوتی نداشت ، آنها همه را قتل عام کردند، یکی از نوجوانانی که در این جنایت به فجیع ترین وضع کشته شد:
( آقای وادیم پاپوری 17 ساله بود...)وادیم، دانشجوی سال اول دانشگاه ملی مچنیکوو بود، علاوه بر این پدر بزرگش جزو مدافعان میهنی روسیه در نبرد با فاشیست های نئونازی بود، بنا به گفته مادرش ( فاطیما) در محیطی با عشق و علاقه به روسیه رشد و نمو یافت و همواره در مراسمات حمایت از روسیه و آزادی های اساسی روس تباران شرکت می کرد.
نحوه کشته شدن وادیم پاپوری توسط فاشسیت های ملی گرای اوکراین یک تراژدی دردناک است که می تواند تبدیل به چند فیلم و مستند در خصوص اوج قساوت قلب نئونازی های اوکراین شود.
وادیم از چند روز قبل در تجمعات صلح طلبانه حمایت از آزادی های فرهنگی و هویتی روسی خصوصا ضرورت رفع ممنوعیت گسترش زبان روسی با در دست داشتن نشان ( سنت جورج، نماد مهم روز پیروزی ارتش سرخ در برابر ارتش فاشیستی آلمان نازی) در اودسا شرکت کرده بود، او در 2 می، نیز با حضور در ساختمان خانه اتحادیه های کارگری در جلسه بررسی شرایط و ساماندهی حمایت از مردم حضور داشت که ساختمان توسط نئو نازی ها محاصره، درهای ورود و خروج قفل و به آتش کشیده شد.
ناوشکن آمریکایی وارد بندر اودسا شد
وادیم و دوستانش برای نجات جانشان توسط افراد بزرگتر از پنجره به بیرون هدایت شدند، لکن وادیم، به علت پریدن از ارتفاع دچار شکستگی استخوان شده بود، نئونازی هایی که در پایین ساختمان در حال فریاد و شلیک گلوله بودند، وقتی وادیم به زمین می افتد او و سایرین را زیر لگد و مشت های خودشان در حالی که بدنهایشان نیمه سوخته و استخوانهایشان شکسته بود، زنده زنده کشتند و حتی برخی از اجزای بدن آنها کاملا له شد...
اینها بخش اندکی از صحنه های ناگفته و سانسور شده در رسانه های غربگرا از واقعیت اوج قساوت قلب و خوی وحشی گری نازی های باندرایی اوکراین است.
به عبارتی نئونازی ها هر روز جنایاتی همچون نسل کشی خاتین که اجداد باندرایشان در 22 مارس 1943 در روستای خاتین بلاروس انجام دادند، علیه روس تباران اوکراین طی 9 سال انجام داده اند...
آری ، اکنون خصوصا طی یک سال گذشته از آغاز عملیات ویژه نظامی روسیه در اوکراین شاهد دهها جنایت مشابه با جنایت 2 می 2014 اودسا هستیم و آنچه جمعه در دونتسک رخ داد یکی از هزاران مورد است، خمپاره و موشک باران هتل ها، بیمارستانها، مهد کودک ها، مراکز نگهداری سالمندان، مجتمع های تجاری و مسکونی ، یکی از امور روزانه نیروهای اوکراینی با پشتیبانی ناتو است و رسانه های غربگرا در برابر تمامی این چرخه خشونت بی سابقه و مصادیق بارز جنایات جنگی سکوت کرده اند.
شویگو: هدف برنامه های امریکا در اوکراین، ساخت اجزای سلاح بیولوژیکی است
تمام این شرایط در حالی رخ می دهد که در تمام دوره یک ساله عملیات ویژه نظامی ، ارتش روسیه صرفا به مراکز زیر ساختی و پشتیبانی سلاح و تدارکات اوکراین حملات هوشمند و نقطه زن انجام داده و به هیچ وجه روسها مناطق مسکونی و تجمع نیروهای غیر نظامی را مورد هدف و حمله قرار ندادند و به واسطه همین رعایت اصول اخلاقی توسط روسها است که نئونازی ها با ایجاد سپر انسانی از مردم اوکراین، مراکز انبار و تجهیزات خود را در مجتمع های مسکونی قرار می دهند چون می دانند روسیه هیچ مرکز غیر نظامی را هدف قرار نمی دهد اما ارتش اوکراین علاقه شدیدی به حمله مراکز غیر نظامی و کشتار هدفمند کودکان روس تبار با خشن ترین وضع موجود را دارد،
به عبارتی امروز رژیم کی یف به رهبری کاخ سفید و مباشرت عنصر درمانده و بی هویتی همچون زلنسکی ،مصداق بارز رژیم کودک کش و بزدلی محسوب می گردد که به دلیل ناتوانی در رویارویی در میدان نبرد با هدف قرار دادن کودکان انتقام شکست هایش را از نسل نوجوان ، جوان و بی دفاع روس در برابر سکوت شیطانی مدعیان حقوق بشر و سازمانهای پر تعداد بین المللی می گیرند.
آری اگر اسفند 1400، روسیه برای نجات روس تباران دونباس و جلوگیری از ادامه سیاست های فاشیستی ناتو در زمین نیابتی اوکراین تصمیم به انجام عملیات ویژه نظامی نمی گرفت، امروز میلیونها روس تبار دونباسی در نوبت نسل کشی نئونازی های بی رحم اوکراینی بودند.
بحث و گفتگو