موافقت ایران با خروج اورانیوم بعید است
20:46 14.11.2026 (بروز رسانی شده: 21:34 14.11.2026)
© AP Photo / Vahid Salemi
اشتراک
پژوهشگر و تحلیلگر مسائل بین‌الملل: اورانیوم 60 درصدی را باید فراتر از یک نگاه سطحی مورد ارزیابی قرار داد. تهران بر اساس منطق "حفظ اهرم‌های بازدارندگی" و "توازن تعهدات" عمل می‌کند و باید هر یک از این سه مؤلفه را به‌طور جداگانه ارزیابی کرد.
علی ودایع، پژوهشگر و تحلیلگر مسائل بین‌الملل، در گفت‌وگو با خبرنگار اسپوتنیک در تهران، سرنوشت ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران را بررسی کرد و گفت: روسیه به شکل متمرکز دنبال حل و فصل مساله اورانیوم 60 درصدی ایران است. با وجود آنکه مسکو هم در سطح مقامات وزارت خارجه و هم از سوی شرکت روس‌اتم اعلام کرده که طرح فنی دریافت، رقیق‌سازی یا ذخیره‌سازی اورانیوم غنی‌شده ایران در خاک روسیه در ازای تأمین سوخت نیروگاه بوشهر یا پرداخت مالی همچنان روی میز است، موافقت تهران با خروج فیزیکی این ذخایر از کشور در شرایط فعلی تاحدودی بعید است.
وی افزود: مدل و فرم رفتاری آمریکا در نقض تعهدات به گونه ای بوده است که مانع تکرار تجربه برجام شد.
وی افزود: مدل و فرم رفتاری آمریکا در نقض تعهدات به گونه ای بوده است که مانع تکرار تجربه برجام شد.
نباید فراموش کنیم که اماکن هسته ای ایران در جریان جنگ در معرض تخریب و تهاجم قرار گرفته اند. در محیط امنیتی پرالتهاب کنونی که تأسیسات هسته‌ای ایران در معرض تهدید قرار دارد، ذخایر غنی‌شده نه یک کالای مازاد، بلکه مهم‌ترین کارت چانه‌زنی و پشتوانه بازدارندگی تهران محسوب می‌شود. وانگهی، خود واشنگتن نیز نسبت به انتقال این مواد به روسیه حساسیت‌ها و تردیدهای ژئوپلیتیک دارد. از این‌رو، به‌جای انتقال به خارج از کشور، سناریوی "رقیق‌سازی یا کاهش غنا در داخل خاک ایران با مشارکت روسیه تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی" گزینه بسیار واقع‌بینانه‌تری است. پذیرش خطوط قرمز تهران ممکن است منجر به نوعی انعطاف درباره ذخایر اورانیوم شود.
برای تهران، اصل غنی‌سازی در داخل کشور یک حق راهبردی و تثبیت‌شده است.در عین حال، ایران ممکن است در چارچوب یک توافق متوازن، انعطاف تاکتیکی نشان دهد و سقف غنی‌سازی را به سطوح پایین‌تر (نظیر ۳.۶۷ درصد) بازگرداند، اما طرح‌هایی مانند "غنی‌سازی صفر" یا توقف دائمی چرخه سوخت از نگاه ایران مردود است و به بن‌بست قطعی می‌انجامد.
این پژوهشگر مسائل بین الملل، مساله بنیادین تهران را قابلیت راستی آزمایی لغو تحریم ها توصیف کرد و اظهار داشت:
شرط اصلی ایران برای هرگونه محدودیت داوطلبانه در برنامه هسته‌ای، لغو عملی و قابل راستی‌آزمایی تحریم‌های کلیدی به‌ویژه رفع کامل موانع فروش نفت، آزادسازی منابع مالی و پایان محاصره اقتصادی و دریایی است که آثار آن به‌صورت ملموس در اقتصاد کشور نمایان شود.
شرط اصلی ایران برای هرگونه محدودیت داوطلبانه در برنامه هسته‌ای، لغو عملی و قابل راستی‌آزمایی تحریم‌های کلیدی به‌ویژه رفع کامل موانع فروش نفت، آزادسازی منابع مالی و پایان محاصره اقتصادی و دریایی است که آثار آن به‌صورت ملموس در اقتصاد کشور نمایان شود.
