احتمال مذاکرات ایران و آمریکا پایین است
© telegram ir_sputnik
اشتراک
در آستانه نشست سه‌جانبه سران آمریکا، روسیه و چین در حاشیه اجلاس اپک (APEC) در شهر شنزن و هم‌زمان با افزایش تحرکات دیپلماتیک بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای برای مهار تنش‌ها در خاورمیانه، پرونده مذاکرات ایران و ایالات متحده بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است.
علی ودایع، پژوهشگر و تحلیلگر مسائل بین‌الملل، در این خصوص به خبرنگار اسپوتنیک در تهران گفت: باید میان نیاز ساختاری به مدیریت بحران و امکان‌سنجی دیپلماسی مستقیم تفکیک قائل شد. در شرایط کنونی، ما با سطوح متفاوت از تعامل روبه‌رو هستیم.
در سطح عملیاتی، کانال‌های غیرمستقیم با میانجی‌گری قدرت‌های شرقی مانند روسیه و چین و بازیگران منطقه‌ای مانند پاکستان ، قطر، ترکیه و برخی کشورهای دیگر نه‌تنها محتمل، بلکه در جریان است. علت این امر، رسیدن هزینه‌های تقابل نظامی و انسداد شریان‌های انرژی به‌ویژه در تنگه هرمز به نقطه اشباع است. فارغ از هیجانات سیاسی با تکیه بر تقابل های شرق و غرب ، از منظر واقع‌گرایی هیچ‌یک از بازیگران اصلی چه واشنگتن و چه قدرت‌های شرقی خواهان فرسایش در جنگی کنترل‌ناپذیر نیستند که اقتصاد جهانی و امنیت انرژی را فلج کند.
در سطح عملیاتی، کانال‌های غیرمستقیم با میانجی‌گری قدرت‌های شرقی مانند روسیه و چین و بازیگران منطقه‌ای مانند پاکستان ، قطر، ترکیه و برخی کشورهای دیگر نه‌تنها محتمل، بلکه در جریان است. علت این امر، رسیدن هزینه‌های تقابل نظامی و انسداد شریان‌های انرژی به‌ویژه در تنگه هرمز به نقطه اشباع است. فارغ از هیجانات سیاسی با تکیه بر تقابل های شرق و غرب ، از منظر واقع‌گرایی هیچ‌یک از بازیگران اصلی چه واشنگتن و چه قدرت‌های شرقی خواهان فرسایش در جنگی کنترل‌ناپذیر نیستند که اقتصاد جهانی و امنیت انرژی را فلج کند.
وی افزود: درباره مذاکرات مستقیم ، "فعلا" احتمال تحقق آن خیلی پایین است اما درباره ترامپ هیچ غیرممکنی وجود ندارد. اگرچه نشست سه‌جانبه "دونالد ترامپ"، "ولادیمیر پوتین " و "شی جین‌پینگ" در شنزن چین که پرونده ایران و کنترل تسلیحات هسته‌ای از محورهای کلیدی آن اعلام شده است. این اتفاق می‌تواند به ترسیم یک چارچوب کلان برای کاهش تنش کمک کند. نکته اینجاست که ما شاهد تغییر نت در کنسرت قدرت های بزرگ با خاطره نشست یالتا هستیم. ایفای نقش مسکو و پکن به عنوان قدرت های شرقی امکانات بیشتری در اختیار تهران و واشنگتن قرار می دهد. ظرفیت های دیپلماتیک نشست سه جانبه برای میانجی گری را نمی توان نادیده گرفت.
این تحلیلگر مسائل بین الملل دولت ترامپ را با نگاه معامله‌گرانه به دنبال توافق‌های سریع و پرسر‌و‌صدا برای ثبت دستاورد سیاسی توصیف کرد و اظهار داشت: تهران بر اساس تجربه تاریخی، مذاکره مستقیم تحت سایه تهدید نظامی و فشار حداکثری را فاقد اعتبار می‌داند. بنابراین، محتمل‌ترین سناریو آن است که مذاکرات غیرمستقیم با تسهیل‌گری مسکو، پکن و بازیگران منطقه‌ای به یک تفاهم موقت برای آتش‌بس و کاهش تنش منجر شود؛ و تنها در صورتی که حسن‌نیت واشنگتن در میدان و رفع موانع اقتصادی به اثبات برسد، مسیر برای تماس‌های مستقیم در سطوح فنی و محدود باز خواهد شد.
