https://spnfa.ir/20261031/افزایش-یا-کاهش-احتمال-توافق-میان-ایران-و-آمریکا-32018548.html
افزایش یا کاهش احتمال توافق میان ایران و آمریکا
افزایش یا کاهش احتمال توافق میان ایران و آمریکا
اسپوتنیک ایران
افزایش یا کاهش احتمال توافق میان ایران و آمریکا 31.10.2026, اسپوتنیک ایران
2026-10-31T17:10+0330
2026-10-31T17:10+0330
2026-10-31T17:10+0330
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07ea/06/10/29877566_0:154:3092:1893_1920x0_80_0_0_0146fe8d8e00d1f59c156bb416df5d7d.jpg
افزایش یا کاهش احتمال توافق میان ایران و آمریکاامروز رسانه ها درباره اینکه یک هیات ایرانی همراه نخست وزیر قطر به دوحه سفر کرده تا با یک هیات آمریکایی مذاکره کنند صحبت کردند. بعد از اینکه ج دی ونس نامه ای به سردار محسن رضایی ارسال کرد جنب و جوش ها برای رسیدن به یک توافق میان ایران و آمریکا به شدت افزایش یافت.قبل تر قطری ها کارشناسان خود را برای بحث ها به ایران اعزام می کردند اما اینبار نخست وزیر قطر شخصا به تهران سفر کرده. اگر فقط بنا به انتقال پیغام میان ایران و آمریکا بود به نظر نمی رسد فردی در این سطح نیاز بود تا به تهران بیاید.این در حالی است که طی هفته قبلی وزیر خارجه روسیه، وزیر دفاع عربستان، فرمانده ارتش پاکستان و وزیر کشور پاکستان، رئیس سازمان اطلاعات ترکیه و... به تهران سفر کرده بودند.به نظر نمی رسد اینها هم برای تفریح به ایران سفر کرده باشند.بسیاری باور دارند که این جنب و جوش ها همه اش به خاطر این است که همه در صدد می باشند که یک راهکار سیاسی برای خروج از بن بست دیپلماتیک میان ایران و آمریکا پیدا کنند. بن بستی که ممکن است ادامه آن منجر به یک رویارویی نظامی که به ضرر همه کشورهای منطقه و جهان می باشد.در حال حاضر همه کارشناسان متفق القول هستند که با توجه به بن بست سیاسی پس از انتخابات در اسرائیل نتانیاهو به شدت به دنبال آن است که جنگ ای با ایران راه بیاندازد تا با تشکیل دولت اضطرار روند تشکیل دولت جدید در اسرائیل را متوقف کند و همه برگه ها را به هم بریزد.مقامات آمریکایی هم به صراحت از اینکه برخی به دنبال جلوگیری رسیدن ایران و آمریکا به توافق هستند صحبت می کنند. البته انها صراحتا نامی از این طرف ها نیاورده اند اما همه به خوبی می دانند که مقصود نتانیاهو وهمدستان او است.حال شاید برخی سوال کنند که چرا می گویم نتانیاهو و نمی گویم اسرائیل.دلیل اش این است که در حال حاضر راه افتادن یک جنگ به نفع اسرائیل و اسرائیلی ها هم نیست وعلیرغم خصومت های موجود میان ایران و اسرائیل اما همه متفق القول هستند که جنگ به نفع هیچ طرفی نمی باشد.از سوی دیگر اسرائیلی ها هم خوب می دانند اگر در هر جنگی بر علیه ایران مشارکت داشته باشند احتمال اینکه ایران هم حملات شدیدی به اسرائیل کند زیاد است، مخصوصا که سامانه های دفاعی اسرائیل در مقابل ایران امروزه باز شده.اما درباره آمریکا ماجرا متفاوت است.آمریکا به قول معروف یک ابر قدرت است و اینکه در مقابل ایران نتواند به پیروزی برسد به نوعی اعتبار آن را در مقابل دیگر رقبا خدشه دار می کند و دیگر هیچ کس در جهان اعتباری برای آمریکایی ها قایل نمی شود.عملا چون ایرانی ها موفق شده اند که با مقاومت جلوی آمریکای بایستند قطعا دیگر ملت ها هم تشویق می شوند در مقابل زورگویی های آمریکا بایستند و این یعنی آمریکا هیبت خود در جهان را از دست داده.از نظر اصولی به نفع آمریکا است که به یک توافق سیاسی با ایران برسد و بتواند آن توافق را داخل آمریکا به عنوان یک پیروزی خرج کند اما به نظر نمی رسد ایرانیها حاضر باشند چنین دست آوردی را مجانی کف دست آمریکایی ها بگذارند.قبل تر هم آمریکایی ها در چند نوبت انجام عملیات نظامی بر علیه ایران را امتحان کردند و درهمه نوبت ها ایرانی ها مقاومت کردند که هیچ بلکه سطح خواسته های خود در مقابل آمریکا را بالا بردند. در حال حاضر هم هیچ تضمینی وجود ندارد که عملیات نظامی آمریکا بتواند موجب آن شود که ایرانی ها به خواست آمریکایی ها تمکین کنند.از سوی دیگر ایرانی ها به خوبی می دانند که الان فرصت مناسب برای کسب امتیاز توقف جنگ از دست آمریکایی ها است و اگر این فرصت بگذرد دیگر باید چند ماه صبر کنند و ممکن است که اصلا به مرحله توافق برای پایان جنگ نرسند و همینجور شرایط آتش بس و یا نه جنگ نه صلح ادامه یابد.فراموش نکنید که رسما در حال حاضر آمریکا و کره شمالی هنوز از سال 1953 در شرایط آتش بس هستند و هیچ معاهده و یا توافق صلح ای را با هم امضا نکرده اند. بدیهی است ایرانی ها چنین شرایطی را نمی خواهند.از سوی دیگر هم ایرانی ها خوب می دانند در صورتی که اورانیوم های خود را از دست دهند یا اجازه دهند تنگه هرمز بدون دست آوردی باز شود و یا اجازه دهند بازرسان آژانس وارد سایت های ایران شوند آنوقت دیگر ابزارهای چانه زنی خود را از دست می دهند و به نظر نمی رسد تا زمانی که ایران تضمین های لازم برای توقف جنگ را به دست نیاورده باشد حاضر باشد به هیچ کدام از این خواسته های آمریکا تن دهد.در چنین شرایطی بیم و امید به رسیدن به توافق بسیار زیاد است اما به همان نسبت هم بیم های زیادی درباره احتمال راه افتادن یک جنگ جدید هم وجود دارد.اما همین که هیات ایرانی همراه نخست وزیر قطر به دوحه رفته یعنی امید ها دارد بیشتر می شود.
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
خبرها
fa_FA
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
افزایش یا کاهش احتمال توافق میان ایران و آمریکا
امروز رسانه ها درباره اینکه یک هیات ایرانی همراه نخست وزیر قطر به دوحه سفر کرده تا با یک هیات آمریکایی مذاکره کنند صحبت کردند. بعد از اینکه ج دی ونس نامه ای به سردار محسن رضایی ارسال کرد جنب و جوش ها برای رسیدن به یک توافق میان ایران و آمریکا به شدت افزایش یافت.
قبل تر قطری ها کارشناسان خود را برای بحث ها به ایران اعزام می کردند اما اینبار نخست وزیر قطر شخصا به تهران سفر کرده. اگر فقط بنا به انتقال پیغام میان ایران و آمریکا بود به نظر نمی رسد فردی در این سطح نیاز بود تا به تهران بیاید.
این در حالی است که طی هفته قبلی وزیر خارجه روسیه، وزیر دفاع عربستان، فرمانده ارتش پاکستان و وزیر کشور پاکستان، رئیس سازمان اطلاعات ترکیه و... به تهران سفر کرده بودند.
به نظر نمی رسد اینها هم برای تفریح به ایران سفر کرده باشند.
بسیاری باور دارند که این جنب و جوش ها همه اش به خاطر این است که همه در صدد می باشند که یک راهکار سیاسی برای خروج از بن بست دیپلماتیک میان ایران و آمریکا پیدا کنند. بن بستی که ممکن است ادامه آن منجر به یک رویارویی نظامی که به ضرر همه کشورهای منطقه و جهان می باشد.
در حال حاضر همه کارشناسان متفق القول هستند که با توجه به بن بست سیاسی پس از انتخابات در اسرائیل نتانیاهو به شدت به دنبال آن است که جنگ ای با ایران راه بیاندازد تا با تشکیل دولت اضطرار روند تشکیل دولت جدید در اسرائیل را متوقف کند و همه برگه ها را به هم بریزد.
مقامات آمریکایی هم به صراحت از اینکه برخی به دنبال جلوگیری رسیدن ایران و آمریکا به توافق هستند صحبت می کنند. البته انها صراحتا نامی از این طرف ها نیاورده اند اما همه به خوبی می دانند که مقصود نتانیاهو وهمدستان او است.
حال شاید برخی سوال کنند که چرا می گویم نتانیاهو و نمی گویم اسرائیل.
دلیل اش این است که در حال حاضر راه افتادن یک جنگ به نفع اسرائیل و اسرائیلی ها هم نیست وعلیرغم خصومت های موجود میان ایران و اسرائیل اما همه متفق القول هستند که جنگ به نفع هیچ طرفی نمی باشد.
از سوی دیگر اسرائیلی ها هم خوب می دانند اگر در هر جنگی بر علیه ایران مشارکت داشته باشند احتمال اینکه ایران هم حملات شدیدی به اسرائیل کند زیاد است، مخصوصا که سامانه های دفاعی اسرائیل در مقابل ایران امروزه باز شده.
اما درباره آمریکا ماجرا متفاوت است.
آمریکا به قول معروف یک ابر قدرت است و اینکه در مقابل ایران نتواند به پیروزی برسد به نوعی اعتبار آن را در مقابل دیگر رقبا خدشه دار می کند و دیگر هیچ کس در جهان اعتباری برای آمریکایی ها قایل نمی شود.
عملا چون ایرانی ها موفق شده اند که با مقاومت جلوی آمریکای بایستند قطعا دیگر ملت ها هم تشویق می شوند در مقابل زورگویی های آمریکا بایستند و این یعنی آمریکا هیبت خود در جهان را از دست داده.
از نظر اصولی به نفع آمریکا است که به یک توافق سیاسی با ایران برسد و بتواند آن توافق را داخل آمریکا به عنوان یک پیروزی خرج کند اما به نظر نمی رسد ایرانیها حاضر باشند چنین دست آوردی را مجانی کف دست آمریکایی ها بگذارند.
قبل تر هم آمریکایی ها در چند نوبت انجام عملیات نظامی بر علیه ایران را امتحان کردند و درهمه نوبت ها ایرانی ها مقاومت کردند که هیچ بلکه سطح خواسته های خود در مقابل آمریکا را بالا بردند. در حال حاضر هم هیچ تضمینی وجود ندارد که عملیات نظامی آمریکا بتواند موجب آن شود که ایرانی ها به خواست آمریکایی ها تمکین کنند.
از سوی دیگر ایرانی ها به خوبی می دانند که الان فرصت مناسب برای کسب امتیاز توقف جنگ از دست آمریکایی ها است و اگر این فرصت بگذرد دیگر باید چند ماه صبر کنند و ممکن است که اصلا به مرحله توافق برای پایان جنگ نرسند و همینجور شرایط آتش بس و یا نه جنگ نه صلح ادامه یابد.
فراموش نکنید که رسما در حال حاضر آمریکا و کره شمالی هنوز از سال 1953 در شرایط آتش بس هستند و هیچ معاهده و یا توافق صلح ای را با هم امضا نکرده اند. بدیهی است ایرانی ها چنین شرایطی را نمی خواهند.
از سوی دیگر هم ایرانی ها خوب می دانند در صورتی که اورانیوم های خود را از دست دهند یا اجازه دهند تنگه هرمز بدون دست آوردی باز شود و یا اجازه دهند بازرسان آژانس وارد سایت های ایران شوند آنوقت دیگر ابزارهای چانه زنی خود را از دست می دهند و به نظر نمی رسد تا زمانی که ایران تضمین های لازم برای توقف جنگ را به دست نیاورده باشد حاضر باشد به هیچ کدام از این خواسته های آمریکا تن دهد.
در چنین شرایطی بیم و امید به رسیدن به توافق بسیار زیاد است اما به همان نسبت هم بیم های زیادی درباره احتمال راه افتادن یک جنگ جدید هم وجود دارد.
اما همین که هیات ایرانی همراه نخست وزیر قطر به دوحه رفته یعنی امید ها دارد بیشتر می شود.
