نفتکشهای تحریمی در مسیر بازگشت و سهم چین و هند از معادله جدید نفت
09:27 21.10.2026 (بروز رسانی شده: 17:01 21.10.2026)
© telegram ir_sputnik
اشتراک
جنگ 40 روزه ایران و آمریکا و پیامدهای آن برای بازارهای جهانی نشان داد که چگونه یک بحران نظامی می‌تواند از طریق زنجیره‌ای از اثرات، اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.
نفتکشهای تحریمی در مسیر بازگشت و سهم چین و هند از معادله جدید نفت
کتایون ملکی، تحلیلگر مسائل سیاسی، به اسپوتنیک گفت: جنگ 40 روزه ایران و آمریکا و پیامدهای آن برای بازارهای جهانی نشان داد که چگونه یک بحران نظامی می‌تواند از طریق زنجیره‌ای از اثرات، اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد. در این شرایط، تصمیم دولت دونالد ترامپ برای بازگرداندن بخشی از نفتکشهای تحریم‌شده به تجارت قانونی، در صورت افزایش ظرفیت واقعی حمل‌ونقل، می‌تواند هزینه‌های حمل نفت را کاهش دهد و قدرت چانه‌زنی خریداران آسیایی را تقویت کند، هرچند دامنه این منافع به نحوه اجرای سیاست آمریکا بستگی دارد.
وی افزود: تحریم نفتکش‌ها با محدودکردن کشتی‌های قابل‌استفاده و دشوارترکردن دسترسی به بیمه و خدمات مالی، هزینه حمل نفت را افزایش می‌دهد، به‌گونه‌ای که افزایش هزینه‌های لجستیکی می‌تواند بخشی از مزیت تخفیف نفت روسیه برای پالایشگاه‌های چین و هند را از بین ببرد. بازگشت نفتکشهای واجد شرایط ممکن است این فشار را کاهش دهد، اما تعداد کشتی‌های بازگشته، وضعیت فنی و مالکیتی آن‌ها و ریسک‌های امنیتی مسیرهای دریایی، به‌ویژه در تنگه هرمز، تعیین می‌کند که این سیاست تا چه اندازه بر هزینه حمل اثر بگذارد.
ملکی در پایان تصریح کرد: چین می‌تواند از کاهش هزینه واردات و افزایش قدرت چانه‌زنی در خرید نفت روسیه سود ببرد و هند نیز با دسترسی به ظرفیت حمل بیشتر، از انعطاف‌پذیری بالاتری در تأمین انرژی برخوردار شود. بااین‌حال، تصمیم‌های هند علاوه بر قیمت، تحت تأثیر ملاحظات دیپلماتیک، روابط با آمریکا و راهبرد تنوع‌بخشی به منابع انرژی است.
بنابراین، چین و هند را باید ذی‌نفعان بالقوه این سیاست دانست، نه برندگان قطعی آن، چراکه میزان بهره‌مندی آن‌ها به تغییر هزینه‌های حمل و بیمه، امنیت مسیرهای دریایی و نحوه توزیع منافع میان خریداران، شرکت‌های کشتیرانی و صادرکنندگان نفت بستگی دارد.
کتایون ملکی، تحلیلگر مسائل سیاسی، به اسپوتنیک گفت: جنگ 40 روزه ایران و آمریکا و پیامدهای آن برای بازارهای جهانی نشان داد که چگونه یک بحران نظامی می‌تواند از طریق زنجیره‌ای از اثرات، اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد. در این شرایط، تصمیم دولت دونالد ترامپ برای بازگرداندن بخشی از نفتکشهای تحریم‌شده به تجارت قانونی، در صورت افزایش ظرفیت واقعی حمل‌ونقل، می‌تواند هزینه‌های حمل نفت را کاهش دهد و قدرت چانه‌زنی خریداران آسیایی را تقویت کند، هرچند دامنه این منافع به نحوه اجرای سیاست آمریکا بستگی دارد.
وی افزود: تحریم نفتکش‌ها با محدودکردن کشتی‌های قابل‌استفاده و دشوارترکردن دسترسی به بیمه و خدمات مالی، هزینه حمل نفت را افزایش می‌دهد، به‌گونه‌ای که افزایش هزینه‌های لجستیکی می‌تواند بخشی از مزیت تخفیف نفت روسیه برای پالایشگاه‌های چین و هند را از بین ببرد. بازگشت نفتکشهای واجد شرایط ممکن است این فشار را کاهش دهد، اما تعداد کشتی‌های بازگشته، وضعیت فنی و مالکیتی آن‌ها و ریسک‌های امنیتی مسیرهای دریایی، به‌ویژه در تنگه هرمز، تعیین می‌کند که این سیاست تا چه اندازه بر هزینه حمل اثر بگذارد.
ملکی در پایان تصریح کرد: چین می‌تواند از کاهش هزینه واردات و افزایش قدرت چانه‌زنی در خرید نفت روسیه سود ببرد و هند نیز با دسترسی به ظرفیت حمل بیشتر، از انعطاف‌پذیری بالاتری در تأمین انرژی برخوردار شود. بااین‌حال، تصمیم‌های هند علاوه بر قیمت، تحت تأثیر ملاحظات دیپلماتیک، روابط با آمریکا و راهبرد تنوع‌بخشی به منابع انرژی است.
بنابراین، چین و هند را باید ذی‌نفعان بالقوه این سیاست دانست، نه برندگان قطعی آن، چراکه میزان بهره‌مندی آن‌ها به تغییر هزینه‌های حمل و بیمه، امنیت مسیرهای دریایی و نحوه توزیع منافع میان خریداران، شرکت‌های کشتیرانی و صادرکنندگان نفت بستگی دارد.
