تهران و مسکو در پی مهار بحران منطقه/ دیپلماسی در برابر منطق تقابل
تهران و مسکو در پی مهار بحران منطقه/ دیپلماسی در برابر منطق تقابل
▫تأکید مشترک ایران و روسیه بر نبود راه‌حل نظامی برای بحران‌های منطقه‌ای، فراتر از یک موضع‌گیری دیپلماتیک، نشان‌دهنده تلاش دو کشور برای تثبیت نقش خود در معادلات امنیتی غرب آسیاست. با این حال، تبدیل این هم‌سویی سیاسی به ابتکار عملی برای کاهش تنش، به میزان نفوذ آن‌ها بر طرف‌های درگیر و روند مذاکرات ایران و آمریکا بستگی دارد.
▫تهران ناامنی در این منطقه را پیامد اقدامات آمریکا و اسرائیل می‌داند و مسکو نیز بر ضرورت بازگشت به شرایط پیش از بحران و احیای آزادی کشتیرانی تأکید می‌کند. اشتراک مواضع دو کشور می‌تواند زمینه‌ای برای هماهنگی دیپلماتیک فراهم کند؛ به‌ویژه آنکه امنیت تنگه هرمز مستقیماً با بازار انرژی و منافع اقتصادی طیف گسترده‌ای از کشورها ارتباط دارد.
▫گسترش دستور کار مذاکرات به فلسطین، لبنان، یمن، قفقاز، افغانستان و دریای خزر نیز بیانگر ابعاد گسترده‌تر همکاری تهران و مسکو است. این دو کشور می‌کوشند هماهنگی دوجانبه را از مدیریت یک بحران مشخص فراتر ببرند.
▫همکاری در بریکس، سازمان همکاری شانگهای و اتحادیه اقتصادی اوراسیا نیز بسترهای سیاسی و اقتصادی این رویکرد را تقویت می‌کند. با این حال، تفاوت منافع و اولویت‌های بازیگران منطقه‌ای و پیچیدگی هر یک از این پرونده‌ها، امکان دستیابی به نتایج یکسان را محدود می‌کند.
▫در سطح دوجانبه، توسعه همکاری‌های اقتصادی برای تهران و مسکو اهمیتی فراتر از مناسبات تجاری دارد. ادامه اجرای موافقت‌نامه مشارکت جامع راهبردی و گسترش همکاری در چارچوب نهادهای چندجانبه می‌تواند به تقویت ظرفیت دو کشور برای مقابله با فشارهای خارجی کمک کند.
▫از این منظر، دیدار سرگئی لاوروف و عباس عراقچی را می‌توان تلاشی برای حفظ هماهنگی راهبردی در شرایط افزایش تنش‌های منطقه‌ای ارزیابی کرد.
Sputnik Iran | Rubika | Bale | Web
