گزارش و تحلیل

کارشناس: پوتین معتقد است نهادهای بین‌المللی با توزیع جدید قدرت در جهان هماهنگ نیستند

© telegram ir_sputnikپوتین: پیشنهاد کنونی درباره توقف حملات به کشتیها در ازای توقف حملات به پالایشگاههای روسیه بیمعناست
پوتین: پیشنهاد کنونی درباره توقف حملات به کشتیها در ازای توقف حملات به پالایشگاههای روسیه بیمعناست - اسپوتنیک ایران  , 1920, 01.10.2026
اشتراک
از نگاه پوتين نفوذ واقعی غرب در جهان رو به کاهش است و با فاصله گرفتن از هژمونی غربی، اوضاع جهان به سمت بهتر شدن پیش می‌رود.


هیراد مخیری استاد دانشگاه و کارشناس مسائل بین‌الملل در تحلیل سخنرانی ولادیمیر پوتین در نشست والدای به اسپوتنیک گفت: رئیس‌جمهور روسیه امروز در بیست‌وسومین نشست سالانه باشگاه والدای تأکید کرد نهادهای بین‌المللی شکل‌گرفته پس از ۱۹۴۵ وضعیت جهان در ربع دوم قرن بیست‌ویکم را بازتاب نمی‌دهند. ساختارها و گروه‌بندی‌های تازه، از جمله اتحادیه‌های منطقه‌ای و بریکس، در حال شکل‌گرفتن هستند و به گفته پوتین برای تعریف کارکردها و وظایف مشترک خود راهی طولانی و دشوار در پیش دارند.

وی در ادامه گفت: از نگاه پوتين نفوذ واقعی غرب در جهان رو به کاهش است و با فاصله گرفتن از هژمونی غربی، اوضاع جهان به سمت بهتر شدن پیش می‌رود. او این نتیجه‌گیری را که جهان محکوم به آشوب است زودهنگام خواند. از منظر روابط بین‌الملل، این سخنان برداشت مسکو از دوره‌ای را نشان می‌دهد که در آن توزیع قدرت در نظام بین‌الملل تغییر کرده و نهادهای موجود هنوز با این تغییر هماهنگ نشده‌اند.

مخیری در تحلیل سخنرانی پوتین در بخش مربوط به سازمان تصریح کرد: پوتین تاکید کرد که روسیه همچنان از اصلاح عادلانه این سازمان حمایت می‌کند و خواهان نقش پررنگ‌تر کشورهای آسیا، آفریقا، آمریکای لاتین و خاورمیانه است.

او سازمان ملل متحد را نمایندگی‌ترین سازمان جهانی خواند، اما به باور او این سازمان کمتر از آنچه طراحی شده بود جمعی و دموکراتیک اداره می‌شود. گروهی محدود از کشورهای غربی که اقلیت آشکار جهان هستند نفوذ نامتناسب دارند و می‌خواهند وظایف اداره جهان را به خود اختصاص بدهند.

وی افزود: رئیس‌جمهور روسیه این عدم‌توازن را روزبه‌روز آشکارتر توصیف کرد و حل این مسئله سیستمی را یک‌شبه ناممکن دانست. ولادیمیر پوتین اصلاح سازمان ملل بدون اجماع درونی ناشدنی خواند و تاکید کرد که دستیابی به چنین اجماعی اکنون دشوار است.


در تحلیل این موضع باید گفت ساختار شورای امنیت همچنان بازتاب‌دهنده توازن قدرت ۱۹۴۵ است و اصلاح آن به‌دلیل تضاد منافع قدرت‌های بزرگ و دشواری اجماع، با فاصله زیادی از اجرا روبه‌روست.

مخیری در پایان اذعان داشت: به نظر من این رقابت در شرایطی شدت می‌گیرد که قدرت‌های بزرگ درباره حدود نفوذ و قواعد امنیتی یکدیگر توافق محدودی دارند. در چنین فضایی هر جابه‌جایی در موازنه قدرت، حساب‌گری دولت‌ها را تغییر می‌دهد. دولتی که فرصت بیشتری برای تقویت جایگاه خود ببیند ریسک بیشتری می‌پذیرد و رقیب برای جلوگیری از افت جایگاهش واکنش نشان می‌دهد. مسکو خود را با نظمی روبه‌رو می‌بیند که به باور آن با توزیع فعلی قدرت سازگار نیست و به همین دلیل بر نقش بیشتر قدرت‌های غیرغربی پافشاری می‌کند.

رشد وزن چین، هند و دیگر قدرت‌های آسیایی و نقش‌آفرینی بیشتر کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین در ترتیبات اقتصادی و سیاسی جدید پشتوانه این نگاه است. اگر این وزن در نهادهای رسمی هم بازتاب پیدا کند، ساختار تصمیم‌گیری جهانی کم‌کم از الگوی پس از جنگ جهانی دوم فاصله می‌گیرد و مسکو این روند را بخشی از شکل‌گیری نظم چندقطبی می‌داند.
نوار خبری
0
loader
بحث و گفتگو
Заголовок открываемого материала