https://spnfa.ir/20260901/خبرنگاری-در-شرایط-جنگی-با-شرایط-معمولی-فرق-دارد-31056264.html
خبرنگاری در شرایط جنگی با شرایط معمولی فرق دارد
خبرنگاری در شرایط جنگی با شرایط معمولی فرق دارد
اسپوتنیک ایران
خبرنگاران همیشه دوست دارند که به وظیفه خود ، یعنی اطلاع رسانی، در احسن وجه عمل کنند و یکی از نکاتی که همه خبرنگاران همیشه دنبال آن می باشند بحث سبقت خبری است و... 01.09.2026, اسپوتنیک ایران
2026-09-01T18:20+0430
2026-09-01T18:20+0430
2026-09-01T18:20+0430
گزارش و تحلیل
سیاسی
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07ea/09/01/31056425_0:20:3074:1749_1920x0_80_0_0_d89edd0dc0a2383c26d3bd69acc84625.jpg
اما در شرایط جنگ مسایلی به میان می آید که می تواند در تضاد با منافع ملی و حتی به نوعی گرا دادن به دشمن به حساب آید.به عنوان مثال وقتی دشمن جایی را بمباران می کند برایش بسیار مهم است که متوجه شود آیا بمباران موفق بوده یا نه و اگر هم موفق نبوده موشک ها و یا بمب ها چه قدر با هدف فاصله داشته.کافی است یک فیلم بردار و یا عکاس از آنجا عکس تهیه کند و این عکس یا تصویر منتشر گردد یا مثلا برخی با گوشی موبایل فیلم بگیرند و آن را در رسانههای اجتماعی منتشر کنند.به احتمال زیاد هدف اینها اطلاع رسانه از حادثه یا اتفاق می باشد اما در واقع این یک گرا دادن به دشمن است تا دشمن بتواند دقیق تر ضربه بعدی را بزند.در برخی موارد حتی ممکن است دشمن هدف را با دقت هم زده باشد اما منافع اقتضا کند که خبر موفقیت دشمن منتشر نشود تا دشمن نتواند بهره مورد نظر خود را ببرد یا اینکه ماجرا حتی در روحیه مردم یا نیروهای مدافع تاثیر نگذارد.حتی سخن گفتن از شرایط کشور در زمان جنگ می تواند به نفع دشمن به حساب آید.برخی ممکن است بخواهند از روی صداقت صحبتی را مطرح کنند و چیزی را بگویند اما واقعیت امر این است که دشمن آن بخش از صحبت های آنها را که مد نظرش است را بر می دارد و برای اهداف جنگ رسانه ای خود استفاده می کند.از قدیم الایام معروف است که فرماندهان نظامی و رهبران کشورها در حین جنگ حتی در بد ترین شرایط هم رجز خوانی می کنند تا روحیه مردم خود را تقویت کنند.حتی در شرایط بسیار بد هم سعی می کنند رجز خوانی کنند چرا که این مساله می تواند روحیه دشمن را تقویت کند.به همین دلیل هم می باشد که می بینیم مثلا در شرایط جنگ مثلا اسرائیل می آید و سانسور خبری شدید ایجاد می کند و به هیچ وجه به هیچ کس اجازه نمی دهد که یک فیلم یا عکس ازجاهایی که مورد اصابت موشک های ایران قرار گرفته منتشر کند و حتی برخورد نظامی با افرادی که سر پیچی می کنند انجام می دهد.کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و اردن هم چنین سیاستی را اتخاذ می کنند.دلیل اش این است که اگر اخبار اصابت موشک های ایران به اهداف مورد نظر منتشر شود این مساله می تواند هم سامانه های دفاعی آنها را زیر سوال ببرد و هم اینکه روی فضای داخلی آمریکا تاثیر بگذارد.حتی در کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و اردن و اسرائیل هر کس که با گوشی موبایل اش فیلم و عکس بگیرد را بازداشت و زندان و جریمه مالی می کنند و اگر طرف خبرنگار یا عکاس و یا فیلم بردار یک رسانه باشد هم با او هم با رسانه اش برخورد شدید می کنند.به نظر می رسد ما در ایران نیز باید یک فکری جدی در این باره کنیم و متوجه شویم که در شرایط جنگی بحث اطلاع رسانی باید بسیار برنامه ریزی شده باشد، مخصوصا در شرایطی که در جنگ روانی و رسانه ای قرار داریم.
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
خبرها
fa_FA
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07ea/09/01/31056425_104:0:2835:2048_1920x0_80_0_0_48f76fe75a5d7884f4cafcb1ed2535a0.jpgاسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
سیاسی
خبرنگاری در شرایط جنگی با شرایط معمولی فرق دارد
خبرنگاران همیشه دوست دارند که به وظیفه خود ، یعنی اطلاع رسانی، در احسن وجه عمل کنند و یکی از نکاتی که همه خبرنگاران همیشه دنبال آن می باشند بحث سبقت خبری است و اینکه بتوانند اخبار و یا تصاویر و یا فیلمهایی از صحنه ها و حوادث ارسال کنند که دیگری موفق نشده ارسال کند و....
اما در شرایط جنگ مسایلی به میان می آید که می تواند در تضاد با منافع ملی و حتی به نوعی گرا دادن به دشمن به حساب آید.
به عنوان مثال وقتی دشمن جایی را بمباران می کند برایش بسیار مهم است که متوجه شود آیا بمباران موفق بوده یا نه و اگر هم موفق نبوده موشک ها و یا بمب ها چه قدر با هدف فاصله داشته.
کافی است یک فیلم بردار و یا عکاس از آنجا عکس تهیه کند و این عکس یا تصویر منتشر گردد یا مثلا برخی با گوشی موبایل فیلم بگیرند و آن را در رسانههای اجتماعی منتشر کنند.
به احتمال زیاد هدف اینها اطلاع رسانه از حادثه یا اتفاق می باشد اما در واقع این یک گرا دادن به دشمن است تا دشمن بتواند دقیق تر ضربه بعدی را بزند.
در برخی موارد حتی ممکن است دشمن هدف را با دقت هم زده باشد اما منافع اقتضا کند که خبر موفقیت دشمن منتشر نشود تا دشمن نتواند بهره مورد نظر خود را ببرد یا اینکه ماجرا حتی در روحیه مردم یا نیروهای مدافع تاثیر نگذارد.
حتی سخن گفتن از شرایط کشور در زمان جنگ می تواند به نفع دشمن به حساب آید.
برخی ممکن است بخواهند از روی صداقت صحبتی را مطرح کنند و چیزی را بگویند اما واقعیت امر این است که دشمن آن بخش از صحبت های آنها را که مد نظرش است را بر می دارد و برای اهداف جنگ رسانه ای خود استفاده می کند.
از قدیم الایام معروف است که فرماندهان نظامی و رهبران کشورها در حین جنگ حتی در بد ترین شرایط هم رجز خوانی می کنند تا روحیه مردم خود را تقویت کنند.
حتی در شرایط بسیار بد هم سعی می کنند رجز خوانی کنند چرا که این مساله می تواند روحیه دشمن را تقویت کند.
به همین دلیل هم می باشد که می بینیم مثلا در شرایط جنگ مثلا اسرائیل می آید و سانسور خبری شدید ایجاد می کند و به هیچ وجه به هیچ کس اجازه نمی دهد که یک فیلم یا عکس ازجاهایی که مورد اصابت موشک های ایران قرار گرفته منتشر کند و حتی برخورد نظامی با افرادی که سر پیچی می کنند انجام می دهد.
کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و اردن هم چنین سیاستی را اتخاذ می کنند.
دلیل اش این است که اگر اخبار اصابت موشک های ایران به اهداف مورد نظر منتشر شود این مساله می تواند هم سامانه های دفاعی آنها را زیر سوال ببرد و هم اینکه روی فضای داخلی آمریکا تاثیر بگذارد.
حتی در کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و اردن و اسرائیل هر کس که با گوشی موبایل اش فیلم و عکس بگیرد را بازداشت و زندان و جریمه مالی می کنند و اگر طرف خبرنگار یا عکاس و یا فیلم بردار یک رسانه باشد هم با او هم با رسانه اش برخورد شدید می کنند.
به نظر می رسد ما در ایران نیز باید یک فکری جدی در این باره کنیم و متوجه شویم که در شرایط جنگی بحث اطلاع رسانی باید بسیار برنامه ریزی شده باشد، مخصوصا در شرایطی که در جنگ روانی و رسانه ای قرار داریم.