https://spnfa.ir/20260818/پرونده-کریدور-شمالجنوب-رشتآستارا-حلقه-مفقوده-کریدور-30838407.html
پرونده کریدور شمال–جنوب: رشت–آستارا حلقه مفقوده کریدور
پرونده کریدور شمال–جنوب: رشت–آستارا حلقه مفقوده کریدور
اسپوتنیک ایران
زمان دقیق بهرهبرداری از خط رشت–آستارا هنوز بهطور قطعی اعلام نشده است. 18.08.2026, اسپوتنیک ایران
2026-08-18T13:47+0430
2026-08-18T13:47+0430
2026-08-18T13:47+0430
گزارش و تحلیل
ایران
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07ea/08/11/30822954_0:22:1280:742_1920x0_80_0_0_909fbddc6bf070ad0f7ba0c165ef6ee9.jpg
قسمت دومخط آهن رشت–آستارا با طول حدود 162 کیلومتر، همچنان مهمترین گلوگاه زیرساختی شاخه غربی کریدور بینالمللی شمال–جنوب محسوب میشود. در گزارش قبلی گفته شد که این مسیر قرار است بندرعباس را از طریق تهران، قزوین، رشت و آستارا به شبکه ریلی جمهوری آذربایجان و سپس روسیه متصل کند. در حال حاضر بخش زیادی از این کریدور فعال است. راهآهن ایران از جنوب تا رشت امتداد دارد و در سوی دیگر، شبکه ریلی آذربایجان تا آستارا آماده انتقال بار است، اما نبود این قطعه ریلی باعث شده زنجیره حملونقل در این مسیر هنوز کامل نباشد.طبق اظهارات رسمی، تأخیر چندساله در اجرای راهآهن رشت–آستارا بیشتر به دلیل پیچیدگیهای اجرایی، هزینه بالای پروژه و فرایند طولانی تملک اراضی مسیر بوده است. این پروژه به دلیل عبور از مناطق پرتراکم شمال کشور، نیازمند آزادسازی زمینهای متعدد و هماهنگیهای گسترده عمرانی بود. دولت ایران در سال 2026 اعلام کرد که بخش اصلی تملک اراضی موردنیاز تکمیل شده و پروژه وارد مرحله جدید اجرایی خواهد شد. همچنین مشارکت روسیه در تأمین مالی و اجرای این طرح بهعنوان یکی از راهکارهای سرعت بخشیدن به پروژه در نظر گرفته شده است.با وجود این اقدامات، زمان دقیق بهرهبرداری از خط رشت–آستارا هنوز بهطور قطعی اعلام نشده است. اجرای این پروژه نیازمند ساخت پلها، تونلها، زیرسازی مسیر و نصب تجهیزات ریلی است و پس از آغاز عملیات اجرایی نیز چند سال زمان خواهد برد. در کنار این پروژه، جمهوری آذربایجان نیز در حال افزایش ظرفیت خطوط ریلی منتهی به آستاراست تا در صورت تکمیل مسیر، امکان عبور حجم بیشتری از کالا در شاخه غربی کریدور فراهم شود.تا زمان تکمیل این خط، کریدور شمال–جنوب متوقف نمانده و از مسیرهای جایگزین فعال است. مسیر دریای خزر از طریق بنادر شمالی ایران مانند کاسپین و امیرآباد و بنادر روسیه، و همچنین شاخه شرقی از مسیر ترکمنستان و قزاقستان، امکان انتقال کالا را فراهم میکنند. با این حال، تکمیل رشت–آستارا میتواند یک تغییر اساسی ایجاد کند، زیرا برای نخستین بار یک مسیر ریلی پیوسته از جنوب ایران تا روسیه شکل میگیرد و ایران میتواند نقش خود را بهعنوان یکی از گرههای اصلی ترانزیت بین آسیا، روسیه و اروپا پررنگتر کند.
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
خبرها
fa_FA
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
ایران
پرونده کریدور شمال–جنوب: رشت–آستارا حلقه مفقوده کریدور
زمان دقیق بهرهبرداری از خط رشت–آستارا هنوز بهطور قطعی اعلام نشده است.
خط آهن رشت–آستارا با طول حدود 162 کیلومتر، همچنان مهمترین گلوگاه زیرساختی شاخه غربی کریدور بینالمللی شمال–جنوب محسوب میشود. در گزارش قبلی گفته شد که این مسیر قرار است بندرعباس را از طریق تهران، قزوین، رشت و آستارا به شبکه ریلی جمهوری آذربایجان و سپس روسیه متصل کند. در حال حاضر بخش زیادی از این کریدور فعال است. راهآهن ایران از جنوب تا رشت امتداد دارد و در سوی دیگر، شبکه ریلی آذربایجان تا آستارا آماده انتقال بار است، اما نبود این قطعه ریلی باعث شده زنجیره حملونقل در این مسیر هنوز کامل نباشد.
طبق اظهارات رسمی، تأخیر چندساله در اجرای راهآهن رشت–آستارا بیشتر به دلیل پیچیدگیهای اجرایی، هزینه بالای پروژه و فرایند طولانی تملک اراضی مسیر بوده است. این پروژه به دلیل عبور از مناطق پرتراکم شمال کشور، نیازمند آزادسازی زمینهای متعدد و هماهنگیهای گسترده عمرانی بود. دولت ایران در سال 2026 اعلام کرد که بخش اصلی تملک اراضی موردنیاز تکمیل شده و پروژه وارد مرحله جدید اجرایی خواهد شد. همچنین مشارکت روسیه در تأمین مالی و اجرای این طرح بهعنوان یکی از راهکارهای سرعت بخشیدن به پروژه در نظر گرفته شده است.
با وجود این اقدامات، زمان دقیق بهرهبرداری از خط رشت–آستارا هنوز بهطور قطعی اعلام نشده است. اجرای این پروژه نیازمند ساخت پلها، تونلها، زیرسازی مسیر و نصب تجهیزات ریلی است و پس از آغاز عملیات اجرایی نیز چند سال زمان خواهد برد. در کنار این پروژه، جمهوری آذربایجان نیز در حال افزایش ظرفیت خطوط ریلی منتهی به آستاراست تا در صورت تکمیل مسیر، امکان عبور حجم بیشتری از کالا در شاخه غربی کریدور فراهم شود.
تا زمان تکمیل این خط، کریدور شمال–جنوب متوقف نمانده و از مسیرهای جایگزین فعال است. مسیر دریای خزر از طریق بنادر شمالی ایران مانند کاسپین و امیرآباد و بنادر روسیه، و همچنین شاخه شرقی از مسیر ترکمنستان و قزاقستان، امکان انتقال کالا را فراهم میکنند. با این حال، تکمیل رشت–آستارا میتواند یک تغییر اساسی ایجاد کند، زیرا برای نخستین بار یک مسیر ریلی پیوسته از جنوب ایران تا روسیه شکل میگیرد و ایران میتواند نقش خود را بهعنوان یکی از گرههای اصلی ترانزیت بین آسیا، روسیه و اروپا پررنگتر کند.
