https://spnfa.ir/20260808/توافق-سنتوی-جدید-می-تواند-آغا-نباشد-30688858.html
توافق سنتوی جدید می تواند آغا نباشد
توافق سنتوی جدید می تواند آغا نباشد
اسپوتنیک ایران
سال 1955 انگلیس طرحی برای مقابله با گسترش نفوذ شوروی سابق پیاده کرد که بر اساس آن کشورهای ترکیه و ایران و پاکستان را مجاب کرد تا پیمانی به نام پیمان سنتو تشکیل... 08.08.2026, اسپوتنیک ایران
2026-08-08T16:53+0430
2026-08-08T16:53+0430
2026-08-08T16:53+0430
گزارش و تحلیل
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07ea/08/07/30681569_0:0:1280:720_1920x0_80_0_0_95b58991ef09ba19054882a6ee5f1c8c.jpg
ایرانی ها در آن زمان بسیار تلاش کردند تا ایالات متحده به این پیمان بپیوندد و یا اینکه این پیمان به نوعی به همکار ناتو تبدیل شود اما لابی های صهیونیستی و عربی در آمریکا به شدت با پیوستن آمریکا به این پیمان مخالف بودند و در نهایت این پیمان به یک پیمان بی خاصیت تبدیل شد.روز گذشته ترکیه و عربستان سعودی و پاکستان پیمان دفاعی جدیدی را امضا کردند، پیمانی که پیشنهاد آن قبل تر توسط ایران و ترکیه و پاکستان مطرح شده بود و بنا بود تعداد بیشتری از کشورهای اسلامی را در بر بگیرد و موجبات تامین امنیت کشورهای عضو گردد تا دیگر کسی نیاز به حمایت آمریکا و انگلیس و... نداشته باشد.برخی فراتر رفتند و از عنوان ناتوی اسلامی برای پیمان استفاده کردند.آمریکایی ها هم با تشکیل چنین پیمانی در صورتی که برای مقابله با ایران باشد موافقت کردند و حتی اظهار می داشتند که حاضر هستند ازآن حمایت کنند.سعودی ها در مذاکرات با ایرانیها اظهار می داشتند اینکه چنین پیمانی به یکباره با حضور ایران تشکیل شود می تواند حساسیت بر انگیز باشد و به این دلیل بهتر است که پیمان ابتدا توسط چند کشور دیگر تشکیل شود و بعد دیگر کشورها به آن بپیوندند.حتی قرار بر این بود که مصر هم جزو موسسین این پیمان باشد.البته قبل تر سعودی ها حدود 11 سال پیش کشورهای اسلامی را در ریاض جمع کردند و از آنها خواستند به ائتلافی بر علیه یمنی ها بپیوندند ولی چون بحث جنگ مسلمان با مسلمان مطرح شده بود علیرغم اینکه مقامات این کشورها در اجلاس ریاض حضور پیدا کردند تا از منافع اقتصادی این همکاری سود ببرند اما حاضر نشدند در بحث جنگ مسلمانان با همدیگر همکاری کنند.و حتی پیمان 85 کشوری که قرار بود پشتیبان عربستان در جنگ بر علیه یمن باشند نیز با شکست مواجه شد.در واقع نیز هم ترکیه پیمان همکاری مشترک با عربستان سعودی امضا کرده بود و هم پاکستان قبل تر پیمان دفاع مشترک با عربستان امضا کرده بوده و در واقع امضای این توافق در ریاض به نوعی فقط یک دلگرمی برای ریاض است نه بیشتر.سوالی که مطرح می شود این می باشد که اگر مثلا به یکباره پاکستان وارد جنگ با هند شود آیا ترکیه و عربستان حاضر خواهند بود به کمک پاکستان بشتابند.یا مثلا اگر ترکیه با یونان وارد جنگ شود چی؟شاید اگر عربستان با اسرائیل وارد جنگ شود ترکیه و پاکستان حاضر باشند کنار عربستان بایستند که البته درباره قطع رابطه تجاری ترکیه با اسرائیل سوال های زیادی مطرح می باشد اما اگر مثلا عربستان بخواهد با ایران وارد جنگ شود بعید به نظر می آید که ترکیه و یا پاکستان حاضر باشند که با ایران وارد جنگ شوند و به نظر می رسد ترجیح خواهند داد خودشان را به عنوان میانجی مطرح کنند.همین یک سال پیش بود که میان پاکستان و هند درگیری راه افتاد و علیرغم وجود توافق همکاری های نظامی میان عربستان سعودی و پاکستان ولی عربستان حتی حاضر نشد صادرات نفت اش به هند را تعلیق کند اما طبق گزارش های غیر رسمی ایران بدون اینکه هیچ توافق نظامی رسمی ای با پاکستان داشته باشد بلا فاصله تعداد زیادی موشک زمین به زمین و پهباد که پاکستان با کمبود آن مواجه بود به پاکستان فرستاد.البته قبل از اینکه جنگ به جایی برسد که نیاز به استفاده از این تسلیحات بکشد جنگ متوقف شد و تسلیحات به ایران برگشت ولی همین مساله نشان می دهد که سر به زنگاه این توافق روی کاغذ نیست که اهمیت دارد.زمانی که ارتش در ترکیه تلاش کرد بر علیه اردوغان کودتا کند معروف است که شهید سلیمانی با اردوغان تماس گرفت و به وی اطلاع داد که اخباری درباره احتمال کودتا دریافت کرده اند و علیرغم اینکه در آن زمان ترکیه از مخالفین سوریه و ایران در سوریه حمایت می کرد اما اردوغان امن ترین جا برای امنیت خانواده اش را ایران دانست و خانواده اش را به ایران فرستاد و ایرانی ها در فرایند سرکوب کودتا کمک های بسیار زیادی به اردوغان کردند و در همان وقت هم بسیاری از رسانه های بین المللی گزارش هایی را مبنی بر اینکه اگر کمک ایران و سپاه پاسداران ایران نبود شاید کودتا در ترکیه به نتیجه می رسید، منتشر کردند.حتی در زمان محاصره قطر توسط عربستان و امارات و بحرین و مصر ترکیه چندین هزار سرباز خود را در قطر مستقر کرد تا در صورت ورود ماجرا به رویارویی زمینی این سربازان در مقابل سعودی ها بجنگند و این سربازها هنوز در پایگاه شان در قطر مستقر می باشند ولی خوب امروزه شرایط به گونه ای رقم خورده که ترکیه با عربستان سعودی پیمان دفاع مشترک هم امضا می کند.به هر حال لب مطلب این است که اگر می خواهند توافق نتیجه بخش باشد باید به فکر آن باشند که دیگر کشورهای اسلامی را نیز به عضویت در این پیمان دعوت کنند و علاوه بر آن هدف از تشکیل پیمان مقابله با تهدید واقعی بر علیه کشورهای اسلامی، یعنی اسرائیل، باشد وگرنه این پیمان نمی تواند حتی ارزش جوهر نوشته هایش را داشته باشد و به پیمان های بی خاصیت قبلی خواهد پیوست.به نظر می رسد با توجه به رفتار آمریکایی ها طی جنگ آنها با ایران و اینکه برای کشورهای عربی ثابت شده که آمریکایی ها به هیچ وجه به دنبال تامین امنیت آنها نبودند و نیستند و فقط به دنبال تامین امنیت اسرائیل بودند و هستند، امروزه بسیاری از این کشورها به این نتیجه رسیده اند که بهتر است عطای آمریکایی ها را به لقایشان ببخشند و به فکر راهکار دیگری برای تامین امنیت خود باشند و چه بهتر که تامین امنیت از طریق پیمان های دوستی و صلح و دفاع مشترک با دیگر کشورهای اسلامی باشد و وقت آن رسیده که کینه ها و خصومت های قبلی را کنار بگذارند و به سمت رویکرد جدیدی برای همکاری با یکدیگر بروند.
https://spnfa.ir/20260808/30685640.html
https://spnfa.ir/20260807/30682158.html
https://spnfa.ir/20260807/موضع-ایران-نسبت-به-امضای-توافق-مشترک-همسایگان-چیست-30676450.html
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
خبرها
fa_FA
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
پیمان دفاعی مکه ترکیبی از بزرگترین تواناییهای عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان است
اسپوتنیک ایران
پیمان دفاعی مکه ترکیبی از بزرگترین تواناییهای عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان است
2026-08-08T16:53+0430
true
PT1S
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
توافق سنتوی جدید می تواند آغا نباشد
سال 1955 انگلیس طرحی برای مقابله با گسترش نفوذ شوروی سابق پیاده کرد که بر اساس آن کشورهای ترکیه و ایران و پاکستان را مجاب کرد تا پیمانی به نام پیمان سنتو تشکیل دهند و این پیمان به نوعی سدی در قبال شوروی برای رسیدن به خاورمیانه و خلیج فارس و مرکز انرژی تبدیل شود.
ایرانی ها در آن زمان بسیار تلاش کردند تا ایالات متحده به این پیمان بپیوندد و یا اینکه این پیمان به نوعی به همکار ناتو تبدیل شود اما لابی های صهیونیستی و عربی در آمریکا به شدت با پیوستن آمریکا به این پیمان مخالف بودند و در نهایت این پیمان به یک پیمان بی خاصیت تبدیل شد.
روز گذشته ترکیه و عربستان سعودی و پاکستان پیمان دفاعی جدیدی را امضا کردند، پیمانی که پیشنهاد آن قبل تر توسط ایران و ترکیه و پاکستان مطرح شده بود و بنا بود تعداد بیشتری از کشورهای اسلامی را در بر بگیرد و موجبات تامین امنیت کشورهای عضو گردد تا دیگر کسی نیاز به حمایت آمریکا و انگلیس و... نداشته باشد.
برخی فراتر رفتند و از عنوان ناتوی اسلامی برای پیمان استفاده کردند.
آمریکایی ها هم با تشکیل چنین پیمانی در صورتی که برای مقابله با ایران باشد موافقت کردند و حتی اظهار می داشتند که حاضر هستند ازآن حمایت کنند.
سعودی ها در مذاکرات با ایرانیها اظهار می داشتند اینکه چنین پیمانی به یکباره با حضور ایران تشکیل شود می تواند حساسیت بر انگیز باشد و به این دلیل بهتر است که پیمان ابتدا توسط چند کشور دیگر تشکیل شود و بعد دیگر کشورها به آن بپیوندند.
حتی قرار بر این بود که مصر هم جزو موسسین این پیمان باشد.
البته قبل تر سعودی ها حدود 11 سال پیش کشورهای اسلامی را در ریاض جمع کردند و از آنها خواستند به ائتلافی بر علیه یمنی ها بپیوندند ولی چون بحث جنگ مسلمان با مسلمان مطرح شده بود علیرغم اینکه مقامات این کشورها در اجلاس ریاض حضور پیدا کردند تا از منافع اقتصادی این همکاری سود ببرند اما حاضر نشدند در بحث جنگ مسلمانان با همدیگر همکاری کنند.
و حتی پیمان 85 کشوری که قرار بود پشتیبان عربستان در جنگ بر علیه یمن باشند نیز با شکست مواجه شد.
در واقع نیز هم ترکیه پیمان همکاری مشترک با عربستان سعودی امضا کرده بود و هم پاکستان قبل تر پیمان دفاع مشترک با عربستان امضا کرده بوده و در واقع امضای این توافق در ریاض به نوعی فقط یک دلگرمی برای ریاض است نه بیشتر.
سوالی که مطرح می شود این می باشد که اگر مثلا به یکباره پاکستان وارد جنگ با هند شود آیا ترکیه و عربستان حاضر خواهند بود به کمک پاکستان بشتابند.
یا مثلا اگر ترکیه با یونان وارد جنگ شود چی؟
شاید اگر عربستان با اسرائیل وارد جنگ شود ترکیه و پاکستان حاضر باشند کنار عربستان بایستند که البته درباره قطع رابطه تجاری ترکیه با اسرائیل سوال های زیادی مطرح می باشد اما اگر مثلا عربستان بخواهد با ایران وارد جنگ شود بعید به نظر می آید که ترکیه و یا پاکستان حاضر باشند که با ایران وارد جنگ شوند و به نظر می رسد ترجیح خواهند داد خودشان را به عنوان میانجی مطرح کنند.
همین یک سال پیش بود که میان پاکستان و هند درگیری راه افتاد و علیرغم وجود توافق همکاری های نظامی میان عربستان سعودی و پاکستان ولی عربستان حتی حاضر نشد صادرات نفت اش به هند را تعلیق کند اما طبق گزارش های غیر رسمی ایران بدون اینکه هیچ توافق نظامی رسمی ای با پاکستان داشته باشد بلا فاصله تعداد زیادی موشک زمین به زمین و پهباد که پاکستان با کمبود آن مواجه بود به پاکستان فرستاد.
البته قبل از اینکه جنگ به جایی برسد که نیاز به استفاده از این تسلیحات بکشد جنگ متوقف شد و تسلیحات به ایران برگشت ولی همین مساله نشان می دهد که سر به زنگاه این توافق روی کاغذ نیست که اهمیت دارد.
زمانی که ارتش در ترکیه تلاش کرد بر علیه اردوغان کودتا کند معروف است که شهید سلیمانی با اردوغان تماس گرفت و به وی اطلاع داد که اخباری درباره احتمال کودتا دریافت کرده اند و علیرغم اینکه در آن زمان ترکیه از مخالفین سوریه و ایران در سوریه حمایت می کرد اما اردوغان امن ترین جا برای امنیت خانواده اش را ایران دانست و خانواده اش را به ایران فرستاد و ایرانی ها در فرایند سرکوب کودتا کمک های بسیار زیادی به اردوغان کردند و در همان وقت هم بسیاری از رسانه های بین المللی گزارش هایی را مبنی بر اینکه اگر کمک ایران و سپاه پاسداران ایران نبود شاید کودتا در ترکیه به نتیجه می رسید، منتشر کردند.
حتی در زمان محاصره قطر توسط عربستان و امارات و بحرین و مصر ترکیه چندین هزار سرباز خود را در قطر مستقر کرد تا در صورت ورود ماجرا به رویارویی زمینی این سربازان در مقابل سعودی ها بجنگند و این سربازها هنوز در پایگاه شان در قطر مستقر می باشند ولی خوب امروزه شرایط به گونه ای رقم خورده که ترکیه با عربستان سعودی پیمان دفاع مشترک هم امضا می کند.
به هر حال لب مطلب این است که اگر می خواهند توافق نتیجه بخش باشد باید به فکر آن باشند که دیگر کشورهای اسلامی را نیز به عضویت در این پیمان دعوت کنند و علاوه بر آن هدف از تشکیل پیمان مقابله با تهدید واقعی بر علیه کشورهای اسلامی، یعنی اسرائیل، باشد وگرنه این پیمان نمی تواند حتی ارزش جوهر نوشته هایش را داشته باشد و به پیمان های بی خاصیت قبلی خواهد پیوست.
به نظر می رسد با توجه به رفتار آمریکایی ها طی جنگ آنها با ایران و اینکه برای کشورهای عربی ثابت شده که آمریکایی ها به هیچ وجه به دنبال تامین امنیت آنها نبودند و نیستند و فقط به دنبال تامین امنیت اسرائیل بودند و هستند، امروزه بسیاری از این کشورها به این نتیجه رسیده اند که بهتر است عطای آمریکایی ها را به لقایشان ببخشند و به فکر راهکار دیگری برای تامین امنیت خود باشند و چه بهتر که تامین امنیت از طریق پیمان های دوستی و صلح و دفاع مشترک با دیگر کشورهای اسلامی باشد و وقت آن رسیده که کینه ها و خصومت های قبلی را کنار بگذارند و به سمت رویکرد جدیدی برای همکاری با یکدیگر بروند.
