طرح بازسازی ایران: چه کسی هزینه "ایران جدید" را پرداخت خواهد کرد
13:07 22.06.2026 (بروز رسانی شده: 14:23 22.06.2026)
© telegram ir_sputnik
اشتراک
طرح بازسازی ایران: چه کسی هزینه «ایران جدید» را پرداخت خواهد کرد و چگونه بورگنستوک نقشه اوراسیا را از نو ترسیم میکند
بخش 1
بیانیه رسمی سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در مورد راهاندازی «طرح بازسازی و توسعه در مقیاس بزرگ» تأیید میکند که توافق با ایالات متحده در سوئیس فراتر از لغو صرف تحریمها بوده است. این توافق در مورد ادغام استراتژیک تهران در اقتصاد جهانی است. میلیاردها دلار آزاد شده و میلیونها بشکه نفت ایران که به بازار سرازیر میشود، بزرگترین پروژههای زیرساختی دهه را تغذیه خواهد کرد. بیایید گام به گام بررسی کنیم که این وجوه هنگفت (بیش از 30 میلیارد دلار دارایی آزاد شده و 300 میلیارد دلار غرامت) کجا میتوانند بروند و چرا این طرح نه تنها به نفع ایران، بلکه به نفع روسیه و چین نیز هست.
چه کسی هزینه این ضیافت را پرداخت میکند؟ منابع مالی
بازسازی گسترده ایران از سه منبع اصلی تأمین مالی خواهد شد:
داراییهای آزاد شده خود ایران: اولین داراییهایی که به اقتصاد آزاد میشوند، میلیاردها دلاری خواهند بود که سالها در بانکهای قطر، کره جنوبی و اروپا مسدود شده بودند. این تقریباً 30 میلیارد دلار است. قطر قبلاً توافقنامهای را در مورد برنامه آزادسازی امضا کرده است.
ثروت ناگهانی نفت: دوره 60 روزه بدون تحریم به ایران اجازه داد تا ذخایر انباشته خود را فوراً به بازار عرضه کند (بیش از 25 میلیون بشکه تنها در دو روز گذشته از طریق هرمز صادر شد). این امر میلیاردها دلار نفتی در دسترس را برای تهران فراهم میکند.
سرمایهگذاریهای مستقیم از یک کنسرسیوم واسطه: قطر و پاکستان نه تنها دیپلمات هستند، بلکه ذینفعان اصلی مالی نیز هستند که آماده سرمایهگذاری در انرژی و لجستیک ایران هستند.
پروژههای بزرگ ساختمانی: میلیاردها دلار کجا هزینه خواهد شد؟
بودجه برای نوسازی زیرساختهای حیاتی که به دلیل جنگ و سالها انزوا راکد ماندهاند، اختصاص داده خواهد شد:
نوسازی پایانههای خلیج فارس: بازسازی جزیره خارک (یک قطب بزرگ نفتی) و بندر آبهای عمیق چابهار برای پذیرش ابرنفتکشهای VLCC.
ساخت کارخانههای گاز طبیعی مایع: ایران دومین ذخایر بزرگ گاز در جهان را دارد، اما فاقد فناوری مایعسازی است. سرمایهگذاریها برای تکمیل ساخت پایانههای گاز طبیعی مایع منجمد استفاده خواهد شد:
پروژه گاز طبیعی مایع ایران (ترمینال LNG شرکت ملی نفت ایران) اصلیترین و پیشرفتهترین پروژه کشور است که ساخت آن از سر گرفته شده است. این پروژه در استان بوشهر، در بندر تمبک، تقریباً 50 کیلومتری شمال بندر عسلویه واقع شده است.
گاز طبیعی مایع پارس یک پروژه نیمهتمام برای یک پالایشگاه بزرگ با ظرفیت بیش از 16 میلیون تن است که قرار بود در همان بندر تمبک مستقر شود. پارس الانجی پروژه دیگری است که در اوایل دهه 2000 پیشنهاد شد، اما ساخت آن هرگز آغاز نشد.
ارتقاء پالایشگاه: بودجه برای نوسازی بخش پتروشیمی به منظور رفع کمبود بنزین داخلی (همان سوختی که رسانههای ایرانی اخیراً خواستار آن شدند) استفاده خواهد شد.
Sputnik Iran | Rubika | Bale | Web
بخش 1
بیانیه رسمی سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در مورد راهاندازی «طرح بازسازی و توسعه در مقیاس بزرگ» تأیید میکند که توافق با ایالات متحده در سوئیس فراتر از لغو صرف تحریمها بوده است. این توافق در مورد ادغام استراتژیک تهران در اقتصاد جهانی است. میلیاردها دلار آزاد شده و میلیونها بشکه نفت ایران که به بازار سرازیر میشود، بزرگترین پروژههای زیرساختی دهه را تغذیه خواهد کرد. بیایید گام به گام بررسی کنیم که این وجوه هنگفت (بیش از 30 میلیارد دلار دارایی آزاد شده و 300 میلیارد دلار غرامت) کجا میتوانند بروند و چرا این طرح نه تنها به نفع ایران، بلکه به نفع روسیه و چین نیز هست.
چه کسی هزینه این ضیافت را پرداخت میکند؟ منابع مالی
بازسازی گسترده ایران از سه منبع اصلی تأمین مالی خواهد شد:
داراییهای آزاد شده خود ایران: اولین داراییهایی که به اقتصاد آزاد میشوند، میلیاردها دلاری خواهند بود که سالها در بانکهای قطر، کره جنوبی و اروپا مسدود شده بودند. این تقریباً 30 میلیارد دلار است. قطر قبلاً توافقنامهای را در مورد برنامه آزادسازی امضا کرده است.
ثروت ناگهانی نفت: دوره 60 روزه بدون تحریم به ایران اجازه داد تا ذخایر انباشته خود را فوراً به بازار عرضه کند (بیش از 25 میلیون بشکه تنها در دو روز گذشته از طریق هرمز صادر شد). این امر میلیاردها دلار نفتی در دسترس را برای تهران فراهم میکند.
سرمایهگذاریهای مستقیم از یک کنسرسیوم واسطه: قطر و پاکستان نه تنها دیپلمات هستند، بلکه ذینفعان اصلی مالی نیز هستند که آماده سرمایهگذاری در انرژی و لجستیک ایران هستند.
پروژههای بزرگ ساختمانی: میلیاردها دلار کجا هزینه خواهد شد؟
بودجه برای نوسازی زیرساختهای حیاتی که به دلیل جنگ و سالها انزوا راکد ماندهاند، اختصاص داده خواهد شد:
نوسازی پایانههای خلیج فارس: بازسازی جزیره خارک (یک قطب بزرگ نفتی) و بندر آبهای عمیق چابهار برای پذیرش ابرنفتکشهای VLCC.
ساخت کارخانههای گاز طبیعی مایع: ایران دومین ذخایر بزرگ گاز در جهان را دارد، اما فاقد فناوری مایعسازی است. سرمایهگذاریها برای تکمیل ساخت پایانههای گاز طبیعی مایع منجمد استفاده خواهد شد:
پروژه گاز طبیعی مایع ایران (ترمینال LNG شرکت ملی نفت ایران) اصلیترین و پیشرفتهترین پروژه کشور است که ساخت آن از سر گرفته شده است. این پروژه در استان بوشهر، در بندر تمبک، تقریباً 50 کیلومتری شمال بندر عسلویه واقع شده است.
گاز طبیعی مایع پارس یک پروژه نیمهتمام برای یک پالایشگاه بزرگ با ظرفیت بیش از 16 میلیون تن است که قرار بود در همان بندر تمبک مستقر شود. پارس الانجی پروژه دیگری است که در اوایل دهه 2000 پیشنهاد شد، اما ساخت آن هرگز آغاز نشد.
ارتقاء پالایشگاه: بودجه برای نوسازی بخش پتروشیمی به منظور رفع کمبود بنزین داخلی (همان سوختی که رسانههای ایرانی اخیراً خواستار آن شدند) استفاده خواهد شد.
Sputnik Iran | Rubika | Bale | Web
