https://spnfa.ir/20260602/درگیری-لفظی-ترامپ-و-نتانیاهو-نشانهای-از-شکاف-راهبردی-واشنگتن-و-تلآویو-در-مرحله-پساجنگ-29639668.html
درگیری لفظی ترامپ و نتانیاهو نشانهای از شکاف راهبردی واشنگتن و تلآویو در مرحله پساجنگ
درگیری لفظی ترامپ و نتانیاهو نشانهای از شکاف راهبردی واشنگتن و تلآویو در مرحله پساجنگ
اسپوتنیک ایران
بازدارندگی در منطقه دیگر صرفاً بر پایه موازنه نظامی تعریف نمیشود، بلکه به موازنه سیاسی نیز وابسته شده است. 02.06.2026, اسپوتنیک ایران
2026-06-02T16:05+0430
2026-06-02T16:05+0430
2026-06-02T16:05+0430
گزارش و تحلیل
ایران
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e9/0c/1d/27234106_14:0:787:435_1920x0_80_0_0_73e2147a58290f0dd08fb3b6acae0db6.jpg
علی شیر یزدانی پژوهشگر مسائل بینالملل در گفتوگو با اسپوتنیک درباره گزارش رسانههای آمریکایی از گفتوگوی پرتنش دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو در گفتوگوبااسپوتنیکاظهارداشت: این تنش از بروز شکاف در محاسبات راهبردی آمریکا و اسرائیل درباره نحوه مدیریت تحولات خاورمیانه حکایت دارد. به باور کارشناسان، در حالی که تلآویو به دنبال حفظ فشار نظامی بر جبهههای منطقهای است، واشنگتن بیش از هر زمان دیگری بر مهار تنشها و جلوگیری از گسترش درگیریها به منظور حفظ روندهای دیپلماتیک متمرکز شده است.یزدانی تصریح کرد، اگر این گزارش را معتبر فرض کنیم، اهمیت ماجرا در آشکار شدن یک شکاف ساختاری میان محاسبات امنیتی آمریکا و اسرائیل نهفته است. اسرائیل پس از جنگ اخیر با ایران تلاش میکند دستاوردهای نظامی خود را از طریق تداوم فشار بر محور مقاومت در لبنان و سوریه تثبیت کند، اما دولت ترامپ در نقطهای قرار دارد که مدیریت پیامدهای جنگ و جلوگیری از ورود به یک چرخه فرسایشی جدید را در اولویت قرار داده است.نکته مهم دیگر این است که این اختلاف میتواند نشانهای از محدودیت قدرت اسرائیل در تأثیرگذاری بر فرآیند تصمیمگیری آمریکا باشد. طی دهههای گذشته معمولاً این تصور وجود داشت که هرچه سطح تنشهای منطقهای افزایش یابد، مواضع واشنگتن و تلآویو نیز به یکدیگر نزدیکتر خواهد شد. اما اکنون به نظر میرسد پس از هزینههای سنگین جنگ و افزایش آسیبپذیری نیروها و منافع آمریکا در منطقه، کاخ سفید در حال تفکیک منافع خود از اهداف حداکثری دولت نتانیاهو است. این مسئله میتواند برای بازیگران منطقهای از جمله ایران، لبنان و حتی کشورهای عربی این پیام را داشته باشد که در شرایط فعلی میان سیاستهای آمریکا و اسرائیل الزاماً همپوشانی کامل وجود ندارد و امکان بهرهبرداری دیپلماتیک از این شکاف افزایش یافته است.این پژوهشگر خاطرنشان کرد، بازدارندگی در منطقه دیگر صرفاً بر پایه موازنه نظامی تعریف نمیشود، بلکه به موازنه سیاسی نیز وابسته شده است. اگر واشنگتن واقعاً برای جلوگیری از اقدامات اسرائیل وارد عمل شده باشد، به این معناست که هرگونه اقدام نظامی تلآویو باید علاوه بر محاسبه واکنش طرف مقابل، هزینههای سیاسی آن برای آمریکا را نیز در نظر بگیرد. این تحول میتواند نشانه گذار از مرحلهای باشد که اسرائیل در آن از آزادی عمل گسترده برخوردار بود، به مرحلهای که ناچار است ملاحظات راهبردی متحد اصلی خود را نیز در محاسبات امنیتی لحاظ کند.
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
خبرها
fa_FA
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
ایران
درگیری لفظی ترامپ و نتانیاهو نشانهای از شکاف راهبردی واشنگتن و تلآویو در مرحله پساجنگ
بازدارندگی در منطقه دیگر صرفاً بر پایه موازنه نظامی تعریف نمیشود، بلکه به موازنه سیاسی نیز وابسته شده است.
علی شیر یزدانی پژوهشگر مسائل بینالملل در گفتوگو با اسپوتنیک درباره گزارش رسانههای آمریکایی از گفتوگوی پرتنش دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو در گفتوگوبااسپوتنیکاظهارداشت: این تنش از بروز شکاف در محاسبات راهبردی آمریکا و اسرائیل درباره نحوه مدیریت تحولات خاورمیانه حکایت دارد. به باور کارشناسان، در حالی که تلآویو به دنبال حفظ فشار نظامی بر جبهههای منطقهای است، واشنگتن بیش از هر زمان دیگری بر مهار تنشها و جلوگیری از گسترش درگیریها به منظور حفظ روندهای دیپلماتیک متمرکز شده است.
یزدانی تصریح کرد، اگر این گزارش را معتبر فرض کنیم، اهمیت ماجرا در آشکار شدن یک شکاف ساختاری میان محاسبات امنیتی آمریکا و اسرائیل نهفته است. اسرائیل پس از جنگ اخیر با ایران تلاش میکند دستاوردهای نظامی خود را از طریق تداوم فشار بر محور مقاومت در لبنان و سوریه تثبیت کند، اما دولت ترامپ در نقطهای قرار دارد که مدیریت پیامدهای جنگ و جلوگیری از ورود به یک چرخه فرسایشی جدید را در اولویت قرار داده است.
نکته مهم دیگر این است که این اختلاف میتواند نشانهای از محدودیت قدرت اسرائیل در تأثیرگذاری بر فرآیند تصمیمگیری آمریکا باشد. طی دهههای گذشته معمولاً این تصور وجود داشت که هرچه سطح تنشهای منطقهای افزایش یابد، مواضع واشنگتن و تلآویو نیز به یکدیگر نزدیکتر خواهد شد. اما اکنون به نظر میرسد پس از هزینههای سنگین جنگ و افزایش آسیبپذیری نیروها و منافع آمریکا در منطقه، کاخ سفید در حال تفکیک منافع خود از اهداف حداکثری دولت نتانیاهو است. این مسئله میتواند برای بازیگران منطقهای از جمله ایران، لبنان و حتی کشورهای عربی این پیام را داشته باشد که در شرایط فعلی میان سیاستهای آمریکا و اسرائیل الزاماً همپوشانی کامل وجود ندارد و امکان بهرهبرداری دیپلماتیک از این شکاف افزایش یافته است.
این پژوهشگر خاطرنشان کرد، بازدارندگی در منطقه دیگر صرفاً بر پایه موازنه نظامی تعریف نمیشود، بلکه به موازنه سیاسی نیز وابسته شده است. اگر واشنگتن واقعاً برای جلوگیری از اقدامات اسرائیل وارد عمل شده باشد، به این معناست که هرگونه اقدام نظامی تلآویو باید علاوه بر محاسبه واکنش طرف مقابل، هزینههای سیاسی آن برای آمریکا را نیز در نظر بگیرد. این تحول میتواند نشانه گذار از مرحلهای باشد که اسرائیل در آن از آزادی عمل گسترده برخوردار بود، به مرحلهای که ناچار است ملاحظات راهبردی متحد اصلی خود را نیز در محاسبات امنیتی لحاظ کند.
