کارشناس: هماهنگی چین و روسیه در ساختارهای بین الملل رویکردی مبتنی بر منافع و تهدیدهای مشترک آنها است
© Sputnik / Kristina Solovyova
/ اشتراک
هنجارسازی شرقی در تقابل با هنجارهای غربی
علی ودایع، کارشناس روابط بین الملل در گفت و گو با شیوا آبشناس، خبرنگار اسپوتنیک در تهران، ضمن اشاره به "تشدید آنارشی در روابط بین الملل" گفت:
هنجارهای روابط بین الملل به عنوان مکانیسم ویژه در جهت جلوگیری از جنگ های بزرگ بر ویرانه های جنگ جهانی دوم ایجاد شد اما امروز عملا شاهد اعمال قانون جنگل در روابط بین الملل هستیم. نکته اینجاست که وضعیت به شدت آنارشیک روابط بین الملل نباید به منزله فروپاشی قدرت هنجارها و نهادهای چند ملیتی قلمداد شود.
وی در ادامه افزود:
شعار رسمی پکن و مسکو تحت عنوان "دوستی نه علیه همه (کشورهای ثالث)، بلکه به نفع امنیت و ثبات جهانی" یک ریل گذاری ویژه منسجم برای ایجاد ساختارهای چندجانبه در روابط بین الملل است. ایجاد مشروعیت برای ائتلاف های چند جانبه رویکردی است که قدرت مانور برای "نهادسازی موازی" شرق را افزایش می دهد.
این کارشناس روابط بین الملل در تحلیل رویکردهای بریکس و سازمان شانگهای گفت:
روسیه و چین از این دو ساختار در روابط بین الملل به عنوان ستونهای اصلی ساختن "جهان چندقطبی" استفاده میکنند. آنها از طریق بریکس توسعهیافته، در حال جذب کشورهای جنوب جهانی (Global South) هستند تا سیستمی موازی در اقتصاد و سیاست بینالملل ایجاد کنند که تحت کنترل غرب نباشد. در قلب بریکس و سازمان شانگهای نکته اینجاست که بریکس و سازمان شانگهای به هر میزانی که در توسعه تراکنش های اقتصادی و تعاملات اقتصادی ذیل چندجانبه گرایی موفق باشند ؛ توانایی تاثیرگذاری اهرم فشار اقتصادی آمریکا به شدت محدود می شود. باید دقت داشت که از نگاه واشنگتن ، همکاری های اقتصادی برای تضمین منافع به سمت همکاری های نظامی و امنیتی کشیده خواهد شد.
ودایع همچنین بیان کرد:
تساعد هماهنگی چین و روسیه در ساختارهای بین الملل و مشخصا شورای امنیت سازمان ملل ، رویکردی مبتنی بر تعریف منافع و تهدیدهای مشترک پکن و مسکو است. امروز در شورای امنیت، ما شاهد یک ائتلاف و وتوی هماهنگ میان مسکو و پکن هستیم. آنها در سازمان ملل نقش "ترمزگیر" هژمونی و یکجانبهگرایی غرب را بازی میکنند و خود را به عنوان مدافعان واقعی منشور ملل متحد و حقوق بینالملل معرفی میکنند تا ثبات جهانی را بر اساس تکثر قدرت معنا کنند.
هنجارهای روابط بین الملل به عنوان مکانیسم ویژه در جهت جلوگیری از جنگ های بزرگ بر ویرانه های جنگ جهانی دوم ایجاد شد اما امروز عملا شاهد اعمال قانون جنگل در روابط بین الملل هستیم. نکته اینجاست که وضعیت به شدت آنارشیک روابط بین الملل نباید به منزله فروپاشی قدرت هنجارها و نهادهای چند ملیتی قلمداد شود.
وی در ادامه افزود:
شعار رسمی پکن و مسکو تحت عنوان "دوستی نه علیه همه (کشورهای ثالث)، بلکه به نفع امنیت و ثبات جهانی" یک ریل گذاری ویژه منسجم برای ایجاد ساختارهای چندجانبه در روابط بین الملل است. ایجاد مشروعیت برای ائتلاف های چند جانبه رویکردی است که قدرت مانور برای "نهادسازی موازی" شرق را افزایش می دهد.
این کارشناس روابط بین الملل در تحلیل رویکردهای بریکس و سازمان شانگهای گفت:
روسیه و چین از این دو ساختار در روابط بین الملل به عنوان ستونهای اصلی ساختن "جهان چندقطبی" استفاده میکنند. آنها از طریق بریکس توسعهیافته، در حال جذب کشورهای جنوب جهانی (Global South) هستند تا سیستمی موازی در اقتصاد و سیاست بینالملل ایجاد کنند که تحت کنترل غرب نباشد. در قلب بریکس و سازمان شانگهای نکته اینجاست که بریکس و سازمان شانگهای به هر میزانی که در توسعه تراکنش های اقتصادی و تعاملات اقتصادی ذیل چندجانبه گرایی موفق باشند ؛ توانایی تاثیرگذاری اهرم فشار اقتصادی آمریکا به شدت محدود می شود. باید دقت داشت که از نگاه واشنگتن ، همکاری های اقتصادی برای تضمین منافع به سمت همکاری های نظامی و امنیتی کشیده خواهد شد.
ودایع همچنین بیان کرد:
تساعد هماهنگی چین و روسیه در ساختارهای بین الملل و مشخصا شورای امنیت سازمان ملل ، رویکردی مبتنی بر تعریف منافع و تهدیدهای مشترک پکن و مسکو است. امروز در شورای امنیت، ما شاهد یک ائتلاف و وتوی هماهنگ میان مسکو و پکن هستیم. آنها در سازمان ملل نقش "ترمزگیر" هژمونی و یکجانبهگرایی غرب را بازی میکنند و خود را به عنوان مدافعان واقعی منشور ملل متحد و حقوق بینالملل معرفی میکنند تا ثبات جهانی را بر اساس تکثر قدرت معنا کنند.
