https://spnfa.ir/20260331/پاشنه-آشیل-ابر-قدرتهای-تاریخ-28873997.html
پاشنه آشیل ابر قدرتهای تاریخ
پاشنه آشیل ابر قدرتهای تاریخ
اسپوتنیک ایران
تاریخ ابر قدرتهای زیادی را به خود دیده که علاوه بر ثروت فراوان قدرت نظامی فراوان نیز در اختیار داشتند اما همه ابر قدرت های تاریخ به یکباره جایگاه خود را از دست... 31.03.2026, اسپوتنیک ایران
2026-03-31T17:11+0430
2026-03-31T17:11+0430
2026-03-31T17:11+0430
گزارش و تحلیل
سیاسی
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07ea/03/1f/28873983_0:0:2391:1345_1920x0_80_0_0_153afcbb04b65081b04805a353c1becb.jpg
اگر در کشورهایی که ابرقدرت شدند قانونی می گذاشتند که رهبران این کشورها باید تاریخ بخوانند شاید فروپاشی آنها دیرتر انجام می شد.عموما هم همه ابرقدرتها وقتی جایگاه خود را از دست داده اند که رهبرانی به قدرت رسیده اند که تاریخ را ورق نزده بودند و با توهم قدرت بی حد و حصر و خارج از سلطه و قانون عمل کردند.فروپاشی بسیاری ابر قدرتها از همین جا شروع شده و به دلیل ورود به جنگ های بی پایان و حساب نشده اقتصاد آنها دچار مشکلات حساب نشده شد و فرو پاشیدند.شاید نمونه ملموس برای ایالات متحده می توان پدر آن یعنی انگلیس را نمونه زد.در ابتدای قرن بیستم میلادی انگلیس ابرقدرت بلا منازع جهان بود و اقتصاد آن معادل 28% اقتصاد جهانی بود در حالی که امروزه اقتصاد آمریکا معادل 25% اقتصاد جهانی است.بد نیست اینجا به این نکته اشاره کنم که طبق بر آوردها زمان هخامنشیان اقتصاد ایران 60% اقتصاد زمان خود بود و40% انسان های روی کره زمین شهروند ایرانی بودند چون ایرانی ها وقتی که سرزمینی را فتح می کردند با مردمان آن سرزمین ها به عنوان مردمان ایرانی رفتار می کردند نه به عنوان شهروندان سرزمینی اشغال شده یا برده و به دنبال آن نبودند تا دارایی و ما یملک مردم سرزمین های فتح شده را غارت کنند.اما استعمارگران مانند انگلیس و بازمانده امروزی آن یعنی ایالات متحده وقتی سرزمینی را اشغال می کنند به دنبال سرقت منابع خدادادی ملت ها می باشند.امروزه به وضوح می شنویم ترامپ نفت ونزولا را مال خود می داند نه مال مردم ونزولا و اظهار می دارد که می خواهد نفت ایران را هم از آن آمریکا کند و گریلند را باید به آمریکا بدهند چون منابع دارد و کانادا باید یک ایالت آمریکایی شود چون آمریکا به منابع آن نیاز دارد و...به هر حال اصل مشکل همه ابرقدرتها این بود و هست که رهبران آنها توهم اینها قدرت بی حد و حصری را دارند و می توانند جهان را تصرف کنند به سرشان می زد و می زند و با این توهم به کشورهای دیگر لشکر کشی می کنند.این لشکر کشی ها در نهایت موجب فروپاشی انگلیس شد و بسیاری کارشناسان باور دارند همین لشکر کشی ها می تواند موجبات فروپاشی ایالات متحده را فراهم کند.زمانی که انگلیس برای سرکوب شورش ها و اعتراضات به عراق و هند لشکر کشی کرده بود وهزاران سرباز خود را در این درگیری ها از دست داد و بخش بزرگی از بودجه خزانه خود که باید صرف رفاه مردم کشور می شد را خرج این جنگ ها می کرد ایالات متحده و آلمان آرام آرام در حال تقویت صنعت و اقتصاد خود بودند و رشد اقتصادی بسیار بالایی را داشتند و تلاش می کردند که خود را از هرگونه درگیری و جنگ دور نگه دارند.تا انگلیس به خود آمد متوجه شد قافیه را باخته و آلمان و ایالات متحده جای آن را گرفته اند.جنگ های جهانی اول و دوم هم به همین دلیل راه افتاد و ایالات متحده در هر دو جنگ صبر کرد تا انگلیس و دیگر رقبای اقتصادی اش حد اکثر ضرر را کنند و تضعیف شوند و بعد وارد جنگ شد.در جنگ جهانی دوم ایالات متحده اجازه داد تا رقبای اقتصادی جهانی اش تا حد نابودی با هم بجنگند و بعد از اینکه دیگر توان رقابت با آمریکا را نداشتند وارد جنگ شد تا به عنوان پیروز میدان دست های همه را جمع کند.امروزه هم آمریکا در همان گردابی که همه ابرقدرت ها را قورت داده گیر کرده.با ورود به جنگ های مختلف از افغانستان گرفته تا عراق و... بیش از هشت هزار ملیارد دلار بدهی روی دست مالیات دهندگان آمریکایی گذاشته و در همین جنگی که با ایران راه انداخته طبق بر آوردها طی یکماه چیزی حدود دویست ملیارد دلار هزینه روی دست مالیات دهندگان آمریکایی گذاشته.برخی فقط می نشینند و حساب می کنند که مثلا خرج سربازها فلان مقدار بوده و خرج تسلیحات مصرف شده فلان مقدار پس حدود روزی دو ملیارد دلار هزینه شده در حالی که هزینه های پنهان دیگری در کار است که آنها محاسبه نشده مثل قیمت سوخت و کالای اساسی که بیش از 60% در آمریکا افزایش پیدا کرده و این پولها از جیب مردم آمریکا و دیگر کشورها می رود و اگر هزینه های جنگ را با احتساب هزینه های پنهان آن حساب کنیم می بینیم جهان چیزی حدود هزار ملیارد دلار ضرر کرده که حد اقل بیست درصد این مبلغ گردن آمریکا است.از سوی دیگر می بینیم که رقبای اصلی ایالات متحده در جهان مانند چین بدون سر و صدا با رشد اقتصادی بالا دارند جلو می روند و بسیاری کارشناسان باور دارند پس از پایان جنگ با ایران شاید ایالات متحده دیگر ابرقدرت اقتصادی اول جهان نباشد.اگر هم بلا فاصله پس از جنگ نباشد احتمالا تاثیرات این جنگ در چند سال آتی می تواند زمینه از دست دادن ابر قدرتی ایالات متحده را فراهم کند.
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
خبرها
fa_FA
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
دکتر عماد آبشناس
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07e6/08/16/12161541_126:0:500:374_100x100_80_0_0_3f1de7942b48cc7365b7b76f4908a7b3.jpg
سیاسی
پاشنه آشیل ابر قدرتهای تاریخ
تاریخ ابر قدرتهای زیادی را به خود دیده که علاوه بر ثروت فراوان قدرت نظامی فراوان نیز در اختیار داشتند اما همه ابر قدرت های تاریخ به یکباره جایگاه خود را از دست دادند واکثریت آنها هم بدون هیچ جنگی به یکباره یا نابود شدند یا به مرز نابودی رسیدند.
اگر در کشورهایی که ابرقدرت شدند قانونی می گذاشتند که رهبران این کشورها باید تاریخ بخوانند شاید فروپاشی آنها دیرتر انجام می شد.
عموما هم همه ابرقدرتها وقتی جایگاه خود را از دست داده اند که رهبرانی به قدرت رسیده اند که تاریخ را ورق نزده بودند و با توهم قدرت بی حد و حصر و خارج از سلطه و قانون عمل کردند.
فروپاشی بسیاری ابر قدرتها از همین جا شروع شده و به دلیل ورود به جنگ های بی پایان و حساب نشده اقتصاد آنها دچار مشکلات حساب نشده شد و فرو پاشیدند.
شاید نمونه ملموس برای ایالات متحده می توان پدر آن یعنی انگلیس را نمونه زد.
در ابتدای قرن بیستم میلادی انگلیس ابرقدرت بلا منازع جهان بود و اقتصاد آن معادل 28% اقتصاد جهانی بود در حالی که امروزه اقتصاد آمریکا معادل 25% اقتصاد جهانی است.
بد نیست اینجا به این نکته اشاره کنم که طبق بر آوردها زمان هخامنشیان اقتصاد ایران 60% اقتصاد زمان خود بود و40% انسان های روی کره زمین شهروند ایرانی بودند چون ایرانی ها وقتی که سرزمینی را فتح می کردند با مردمان آن سرزمین ها به عنوان مردمان ایرانی رفتار می کردند نه به عنوان شهروندان سرزمینی اشغال شده یا برده و به دنبال آن نبودند تا دارایی و ما یملک مردم سرزمین های فتح شده را غارت کنند.
اما استعمارگران مانند انگلیس و بازمانده امروزی آن یعنی ایالات متحده وقتی سرزمینی را اشغال می کنند به دنبال سرقت منابع خدادادی ملت ها می باشند.
امروزه به وضوح می شنویم ترامپ نفت ونزولا را مال خود می داند نه مال مردم ونزولا و اظهار می دارد که می خواهد نفت ایران را هم از آن آمریکا کند و گریلند را باید به آمریکا بدهند چون منابع دارد و کانادا باید یک ایالت آمریکایی شود چون آمریکا به منابع آن نیاز دارد و...
به هر حال اصل مشکل همه ابرقدرتها این بود و هست که رهبران آنها توهم اینها قدرت بی حد و حصری را دارند و می توانند جهان را تصرف کنند به سرشان می زد و می زند و با این توهم به کشورهای دیگر لشکر کشی می کنند.
این لشکر کشی ها در نهایت موجب فروپاشی انگلیس شد و بسیاری کارشناسان باور دارند همین لشکر کشی ها می تواند موجبات فروپاشی ایالات متحده را فراهم کند.
زمانی که انگلیس برای سرکوب شورش ها و اعتراضات به عراق و هند لشکر کشی کرده بود وهزاران سرباز خود را در این درگیری ها از دست داد و بخش بزرگی از بودجه خزانه خود که باید صرف رفاه مردم کشور می شد را خرج این جنگ ها می کرد ایالات متحده و آلمان آرام آرام در حال تقویت صنعت و اقتصاد خود بودند و رشد اقتصادی بسیار بالایی را داشتند و تلاش می کردند که خود را از هرگونه درگیری و جنگ دور نگه دارند.
تا انگلیس به خود آمد متوجه شد قافیه را باخته و آلمان و ایالات متحده جای آن را گرفته اند.
جنگ های جهانی اول و دوم هم به همین دلیل راه افتاد و ایالات متحده در هر دو جنگ صبر کرد تا انگلیس و دیگر رقبای اقتصادی اش حد اکثر ضرر را کنند و تضعیف شوند و بعد وارد جنگ شد.
در جنگ جهانی دوم ایالات متحده اجازه داد تا رقبای اقتصادی جهانی اش تا حد نابودی با هم بجنگند و بعد از اینکه دیگر توان رقابت با آمریکا را نداشتند وارد جنگ شد تا به عنوان پیروز میدان دست های همه را جمع کند.
امروزه هم آمریکا در همان گردابی که همه ابرقدرت ها را قورت داده گیر کرده.
با ورود به جنگ های مختلف از افغانستان گرفته تا عراق و... بیش از هشت هزار ملیارد دلار بدهی روی دست مالیات دهندگان آمریکایی گذاشته و در همین جنگی که با ایران راه انداخته طبق بر آوردها طی یکماه چیزی حدود دویست ملیارد دلار هزینه روی دست مالیات دهندگان آمریکایی گذاشته.
برخی فقط می نشینند و حساب می کنند که مثلا خرج سربازها فلان مقدار بوده و خرج تسلیحات مصرف شده فلان مقدار پس حدود روزی دو ملیارد دلار هزینه شده در حالی که هزینه های پنهان دیگری در کار است که آنها محاسبه نشده مثل قیمت سوخت و کالای اساسی که بیش از 60% در آمریکا افزایش پیدا کرده و این پولها از جیب مردم آمریکا و دیگر کشورها می رود و اگر هزینه های جنگ را با احتساب هزینه های پنهان آن حساب کنیم می بینیم جهان چیزی حدود هزار ملیارد دلار ضرر کرده که حد اقل بیست درصد این مبلغ گردن آمریکا است.
از سوی دیگر می بینیم که رقبای اصلی ایالات متحده در جهان مانند چین بدون سر و صدا با رشد اقتصادی بالا دارند جلو می روند و بسیاری کارشناسان باور دارند پس از پایان جنگ با ایران شاید ایالات متحده دیگر ابرقدرت اقتصادی اول جهان نباشد.
اگر هم بلا فاصله پس از جنگ نباشد احتمالا تاثیرات این جنگ در چند سال آتی می تواند زمینه از دست دادن ابر قدرتی ایالات متحده را فراهم کند.
