جلبک ها مکانیسمی برای مقاومت در برابر تغییرات اقلیمی پیدا کرده اند

© AP Photo / Tane Sinclair-Taylor/ARC Center of ExcellenceРыбка в кораллах Большого барьерного рифа в Австралии
Рыбка в кораллах Большого барьерного рифа в Австралии - اسپوتنیک ایران  , 1920, 01.01.2023
اشتراک
"سایس ادونس" : فیتوپلانکتون ها مکانیسم منحصر به فردی برای محافظت در برابر تغییرات آب و هوایی پیدا کرده اند.
به گزارش اسپوتنیک، دانشمندان دانشگاه هاوایی مکانیسم منحصر به فردی برای محافظت از جلبک ها در برابر تغییرات آب و هوایی یافته اند. مشخص شد که فیتوپلانکتون های دریایی بسیار پایدارتر از آن چیزی است که قبلا تصور می شد. یافته های این تحقیقات در مجله “ساینس ادونس” شرح داده شده است.
فیتوپلانکتون ها جلبک های کوچکی هستند که در سطح اقیانوس حرکت می کنند و شبکه غذایی اصلی اقیانوس ها هستند. در پروسه فتوسنتز، این جلبک ها مواد مغذی (مانند فسفات ، نیترات ، دی اکسید کربن محلول ) را جذب می کنند و اکسیژن آزاد می کنند که 50 درصد از ذخیره اکسیژنی را که انسان تنفس می کند، تشکیل می دهد. بنابراین، درک واکنش جلبک ها به گرمایش جهانی و متعاقب آن کاهش مواد مغذی در لایه های بالایی آب های دریا بسیار مهم است.
مطالعات قبلی نشان داده است که کاهش مواد مغذی مورد انتظار در آینده در نزدیکی سطح آب ها منجر به کاهش قابل توجه تولید فیتوپلانکتون در اقیانوس خواهد شد.
مطالعات جدید، داده های برنامه تحقیقاتی اقیانوس هاوایی را با یک مدل آب و هوایی که بر روی یکی از سریع ترین ابررایانه های کره جنوبی ساخته شده بود، ادغام کرد. تجزیه و تحلیل نشان داد که بهره وری فیتوپلانکتون را می توان حتی در شرایط بسیار کم مواد مغذی حفظ کرد. در این صورت، سلول های مجزای فیتوپلانکتون می توانند فسفر را با گوگرد جایگزین کنند.
در مدل Community Earth، محققان بررسی کردند که چگونه مکانیسم متابولیسمی منحصربه‌ فرد جلبک‌ها بر بهره‌ وری جهانی اقیانوس‌ها در چند دهه آینده تأثیر می ‌گذارد. آنها شکل پذیری فیتوپلانکتون را در مدل خود حذف کردند و با کاهش حدود هشت درصدی بهره وری جهانی مواجه شدند که نتایج قبلی نیز تایید شده بود.
با این حال، هنگامی که پارامتر شکل پذیری گنجانده شد و داده‌های رصدی در نزدیکی هاوایی درطی 30 سال گذشته در نظر گرفته شد، شبیه‌ سازی‌های کامپیوتری افزایش بهره‌ وری جهانی را تا پایان این قرن تا پنج درصد نشان داد. محققان تاکید می‌کنند که این تفاوت‌ها می‌تواند در آینده بسیار بیشتر باشد و در مناطق نیمه گرمسیری به 200 درصد برسد و به اقیانوس اجازه می‌دهد تا دی اکسید کربن بیشتری را از جو جذب کند.
نوار خبری
0
loader
بحث و گفتگو
Заголовок открываемого материала