گزارش و تحلیل

سرباز ترکیه در اسارت داعش

© AFP 2022 / HO / Al-Baraka newsشبه نظامیان داعش
شبه نظامیان داعش - اسپوتنیک ایران
Telegram
سرباز ترکیه 15 ماه است که در اسارت داعش بسر می برد.

اول ماه سپتامبر  سال 2015 میلادی Serter Taş سرباز  نیرویهای مسلح ترکیه  توسط داعش ربوده شد و  تا کنون در دست جهادیست ها قرار دارد. آیدین تاش، پدر سرباز ترکیه در  مصاحبه با خبرنگار  « اسپوتنیک»  گفت که دلش می خواهد  هر چه زودتر پسرش را  نجات بدهد که 15 ماه است در اسارت داعش  قرار دارد.

تلاش هایی که برای آزادی  سرباز  ترکیه  از دست شبه نظامیان داعش  در  روستای  « اد-دانا»  در غرب  شهر  «الباب»  در شمال  سوریه توسط دو نظامی ترکیه انجام شد  به موفقیت نیانجامید. اسیران را به « رقه»  منتقل کرده بودند.

پس از  ربودن دو سرباز،  تعداد  نظامیان نیروهای مسلح ترکیه که به اسارت «داعش»  درآمده اند  تا سه نفر افزایش یافت. « سِرتِر  تاش» نظامی ترکیه  از سال گذشته در اسارت داعشی هاست.

اول سپتامبر  سال 2015 میلادی  سرتر تاش 21 ساله  که در مرز «کیلیس»  خدمت می کرد  توسط شبه نظامیان داعش ربوده شد  و Yusuf Beylem که با او خدمت می کرد  در زمان حمله به پاسگاه مرزی کشته شد.  مذاکرات با شبه نظامیان در باره آزادی تاش  که بلافاصله پس از ربودن او آغاز شد نتیجه ای نداشت.

خانواده تاش  امیدوار است  که پسر آنها نجات یابد.  پدر سرباز  تاش  در مصاحبه با « اسپوتنیک»  گفت که در آرزوی  دیدن پسرش است.

—  پانزده ماه است  که پسرم در اسارت داعش بسر می برد.  از اخبار رسانه ها فهمیدم که او در زندان « رقه» محبوس است. افرادی که به کارهای مربوط به آزادی پسرم رسیدگی می کنند چیزی به ما  نمی گویند.  به ما نمی گویند آیا امید  آزادی او وجود دارد یا نه.  دیروز  به آنکارا رفتم تا با وزیر کشور  صحبت کنم.  امیدوارم این دیدار  نتیجه ای داشته باشد و آقای وزیر ما را در جریان وقایع بگذارد».

ما هر روز به برگشتن پسرم فکر می کنیم.  هر روز طی این 15 ماه. مادرش فقط با کمک دارو زنده مانده است.  او دائما گریه می کند و حالش  خراب است. برادران و خواهران تاش در آرزوی آن هستند  که برادر بزرگشان هر چه ز ودتر به خانه برگردد.  آنها هر روز  به عکس تاش نگاه می کنند.  پسر کوچکم  به خاطر این ماجرا  مریض شد.  برای درمان مجبورم  او را به آنکارا ببرم.  دیگر نمیدانم چه باید بکنم.  یا سعی کنم  در آنکارا  به آزادی پسرم دست یابم و یا در راهروی بیمارستان  بخوابم و مواظب پسر کوچکم باشم.  این بلاتکلیفی  خیلی دردناک است.  من از  دولت می خواهم به بازگشتن پسرم به خانواده کمک کند».

نوار خبری
0
loader
بحث و گفتگو
Заголовок открываемого материала