در دوران انتخابات قبلی ریاست جمهوری آمریکا ترامپ مدارک و اسنادی درباره فساد پسر بایدن و خانواده اش و همکاری آنها با مافیاهای اوکراینی منتشر کرد ولی خوب به دلیل سیاست های پوپولیستی و تندرویانه ترامپ بسیاری از ترس بازگشت او به بایدن رای دادند و بسیاری از مردم آمریکا تصور نمی کردند این همکاری خانواده بایدن با مافیاهای اوکراینی ممکن است روزی موجب غارت دار و ندار آنها گردد.
علیرغم تلاش دولت آمریکا و دولت های غربی برای سانسور اخبار مربوطه اما اخبار زیادی درباره ارتباط شخصی زلنسکی با باندهای فساد و مافیاهای اوکراینی منتشر شده و همچنین بسیاری گزارش ها درباره اینکه زلنسکی بخشی از پولهایی که غربی ها برای حمایت از اوکراین فرستاده اند و بنا بوده برای ارائه خدمات و کمک های اقتصادی به مردم اوکراین هزینه شود، را برداشته و در حسابهای شخصی خود و یا نزدیکانش آنطرف آب واریز کرده.
البته همین بس کافی است تا متوجه شد زلنسکی خودش کاملا می داند تکلیف این بحرانی که ایجاد کرده چه خواهد بود و می داند روزی خواهد رسید که مجبور خواهد بود فرار کند و با پولهایی که به جیب زده برای خود یک زندگی مرفه در جایی از جهان داشته باشد.
امروزه از نمایندگان کنگره آمریکا گرفته تا کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری همه سوالی را مطرح می کنند مبنی بر اینکه پولهایی که از جیب مالیات دهندگان آمریکایی به بهانه کمک به اوکراین هزینه می شود کجا می رود و آیا نظارتی بر هزینه کرد این همه پول هست؟
برای اولین بار در تاریخ آمریکا است که یک رئیس جمهوری بهانه ای پیدا کرده که چپ و راست بابت مساله ای هزینه کند و جوابگوی کسی نباشد.
حتی در دوران جنگ هایی مانند جنگ ویتنام و کره و عراق و افغانستان و... اگر بخواهیم جنگ های آمریکا بر علیه کشورهای دیگر را بشمریم فضای نوشتاری کم می آوریم، رئیس جمهوری های آمریکا مجبور بودند نسبت به عملکرد خود گزارش بدهند.
امروزه بایدن دولت و خدمات دولتی آمریکا را گروگان اطماع خود و خانواده اش کرده و مردم آمریکا را چند هزار ملیارد دلار دیگر بدهکار کرده تا بتواند از این میان منبع درآمد برای شرکای فاسد خود و خانواده اش فراهم کند.
در افغانستان بسیار معروف بود که افسران ارشد نظامی آمریکا وسیاست مداران این کشور بخش های بزرگی از کمکهایی که برای افغانستان ارسال می شد را به جیب می زدند و باقیمانده را سیاست مداران فاسد افغانی به جیب می زنند.
البته حجم کمک های مالی آمریکا به افغانستان به هیچ وجه با مبالغی که برای اوکراین ارسال شده قابل مقایسه نیست.
طبق آمار و ارقام منتشر شده آمریکا رسما هشتاد و پنج ملیارد دلار فقط کمک های مالی ونظامی به اوکراین کرده وظاهرا بایدن تصمیم دارد پنجاه ملیارد دلار دیگر هم پیشکش زلنسکی کند.
پولهایی که از بابت مالیات درد و رنج و زحمت مردم آمریکا به جیب زلنسکی و باند فاسد اش می رود.
البته همانگونه که در ماجرای افغانستان دیدیم احتمالا بخش بزرگی از این کمک ها به جیب مقامات سیاسی و نظامی آمریکا می رود و بخش های باقیمانده میان مقامات فاسد اوکراین تقسیم می شود و بعید به نظر می رسد چیزی دست مردم اوکراین را بگیرد.
درباره تسلیحات هم که دیگر تکلیف اش روشن است، می فرستند اوکراین و روسیه آنها را نابود می کند و بعد معلوم نمی شود چه مقدار اسلحه ارسال شده و یا چه مقدار نابود شده.
امروزه حجم بالایی از تسلیحاتی که کشورهای غربی برای اوکراین ارسال کرده اند از طریق دلالان اسلحه به دست ستیزه جویان در کشورهای مختلف رسیده و در سودان بسیاری شوکه شدند که سلاح های آمریکایی و اروپایی که برای اوکراین ارسال شده در درگیری های سودان استفاده می شود.
گویند مشت نمونه خروار، همین که این سلاح ها به سودان رسیده نشان می دهد این سلاح ها به جاهای دیگر جهان هم رفته و این احتمال وجود دارد که دیر یا زود در درگیری های مختلف در جهان استفاده از این سلاح ها مشاهده شود و حتی همین سلاح ها بر علیه سربازان آمریکایی و سربازان ناتو در درگیری های مختلف استفاده گردد.
برخی حتی باور دارند که حجم بالایی از این تسلیحات به دست گروه های تروریستی و مافیاها و نئونازی ها درون کشورهای اروپایی رسیده و بیم آن می رود که حتی اینها بخواهند از این تسلیحات در کشورهای اروپایی و یا غربی استفاده کنند.
بماند که علاوه بر همه اینها امروزه نارضایتی در کشورهای اروپایی نسبت به اوکراینی ها به شدت افزایش یافته و وادار کردن کشورهای اروپایی به پذیرش مهاجرین اوکراینی موجب تنگ شدن جا برای شهروندان همین کشورها گشته.
طی سال گذشته کشور آلمان به تنهایی مجبور شده چیزی حدود دویست ملیارد یورو بابت جبران هزینه های ما به التفاوت انرژی و پیاده سازی سیاست های آمریکا در باره اوکراینی ها هزینه پنهان کند، گو اینکه دولت آقای شولتز تلاش کرده این مساله را مخفی نگاه دارد یا اینکه این هزینه ها را رسما جمع بندی نکند (مثلا مالیات بابت سوخت های فسیلی را صفر کرده ولی جایی ذکر نشده که خوب از بابت این کاهش مالیات دولت چه قدر متضرر گشته یا دولت بابت اسکان پناهندگان اوکراینی هزینه کرده و قیمت اجاره ها در آلمان افزایش یافته وما به التفاوت افزایش اجاره از جیب مردم آلمان هزینه شده) ولی به هر حال دیر یا زود بیم آن می رود که سر و صدای این ماجرا در بیاید.
البته فقط آلمان نبوده که از این بابت متضرر گشته بلکه بقیه کشورهای اروپایی که از اوکران حمایت کرده اند نیز به تناسب متضرر شده اند و خوب ادامه این روند برایشان بسیار سخت، اگر نخواهیم بگوییم نا ممکن خواهد بود.
به نظر می رسد در صورتی که اینها بخواهد به این روند ادامه دهند دیر یا زود شاهد اعتراض های داخلی در این کشورها و حتی شورش های مردمی بر علیه این سیاستها باشیم.