کارشناس: تهران-مسکو اهرم فشار جدید
18:28 05.07.2026 (بروز رسانی شده: 18:29 05.07.2026)
© telegram ir_sputnik
اشتراک
کارشناس مسائل روسیه: سفر هیت عالی رتبه روسیه به تهران برای حضور در مراسم تشییع رهبر انقلاب ، فراتر از یک اقدام نمادین در جهت روابط دوجانبه ایران و روسیه باید مورد ارزیابی قرار گیرد.
علی ودایع، کارشناس مسائل روسیه، در خصوص سفر هیئت روسیه به ریاست مددوف به تهران، به اسپوتنیک گفت: وزن هیات روسی با حضور شخص دیمیتری مدودف به لحاظ شکل و فرم یک پیام و پرستیژ متفاوت در روابط ایران و روسیه محسوب میشود ؛ با سیگنال مشخص از توسعه همکاری های استراتژیک مبتنی بر منافع مشترک است.
روابط روسیه با ایران از لایه سیاسی عبور کرده و به یک پرونده حیاتی در بالاترین سطح امنیت ملی فدراسیون روسیه تبدیل شده است. این سفر یک نمایش هماهنگ از بازدارندگی است.
روابط روسیه با ایران از لایه سیاسی عبور کرده و به یک پرونده حیاتی در بالاترین سطح امنیت ملی فدراسیون روسیه تبدیل شده است. این سفر یک نمایش هماهنگ از بازدارندگی است.
وی افزود: بسیاری از ابعاد مهم چنین سفرهایی، فراتر از بیانیههای رسمی، در "اتاق تاریک دیپلماسی" رقم میخورد؛ جایی که احیای موازنههای امنیتی، تبادلات تکنولوژیک-نظامی و استراتژیهای مشترک برای بیاثر کردن تحریمها طراحی میشوند. دو کشور تمایل دارند نشان دهند که انزوای دیپلماتیک پوتین یا تلاشها برای مهار ایران، در عمل با بنبست مواجه شده و محور تهران-مسکو اکنون توانایی تولید اهرمهای فشار جدید را در میز مذاکرات بینالمللی دارد.
این کارشناس مسائل اوراسیا در ادامه به اهمیت روابط تهران و مسکو در دوره ی رهبری جدید ایران اشاره کرد و اظهار داشت:
تهران و مسکو در دوره رهبری سوم جمهوری اسلامی عزم خود را جزم کردهاند که ریلگذاری پیشین در جهت چندجانبهگرایی شرقی را حفظ کنند و رد پای این موضوع را در ادبیات ولادیمیر پوتین هم به وضوح مشاهده می کنیم.
سفر هیئت روسی به ریاست مدودف، فراتر از یک قاب عکس دیپلماتیک، گامی بلند در جهت تثبیت تکثرگرایی در نظام بینالملل و به چالش کشیدن یکجانبهگرایی غربی است. روابط دو کشور از مرحله "همکاریهای تاکتیکی و موردی" عبور کرده و در حال ورود به فاز "پیوند راهبردی ناگزیر" است؛ پیوندی که بر پایه منافع سخت امنیتی و موازنه قوا استوار شده است.
تهران و مسکو در دوره رهبری سوم جمهوری اسلامی عزم خود را جزم کردهاند که ریلگذاری پیشین در جهت چندجانبهگرایی شرقی را حفظ کنند و رد پای این موضوع را در ادبیات ولادیمیر پوتین هم به وضوح مشاهده می کنیم.
سفر هیئت روسی به ریاست مدودف، فراتر از یک قاب عکس دیپلماتیک، گامی بلند در جهت تثبیت تکثرگرایی در نظام بینالملل و به چالش کشیدن یکجانبهگرایی غربی است. روابط دو کشور از مرحله "همکاریهای تاکتیکی و موردی" عبور کرده و در حال ورود به فاز "پیوند راهبردی ناگزیر" است؛ پیوندی که بر پایه منافع سخت امنیتی و موازنه قوا استوار شده است.
