https://spnfa.ir/20260220/بازی-با-زمان-و-فرار-از-مشروعیت-در-رفتار-زلنسکی-موج-میزند--28079095.html
بازی با زمان و فرار از مشروعیت در رفتار زلنسکی موج میزند
بازی با زمان و فرار از مشروعیت در رفتار زلنسکی موج میزند
اسپوتنیک ایران
وقتی حتی در غرب نیز بحث خستگی از درگیریها هزینههای بیپایان آن پررنگ شده، این تاکتیک بیشتر رنگ اضطرار به خود میگیرد. 20.02.2026, اسپوتنیک ایران
2026-02-20T10:27+0330
2026-02-20T10:27+0330
2026-02-20T10:27+0330
گزارش و تحلیل
ایران
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07ea/02/12/28057239_0:0:800:450_1920x0_80_0_0_bb6e72d48bf4c321a60d633d7d11097d.jpg
سمیه ماندگار پژوهشگر مسائل بینالملل درباره اظهارات زلنسکی در کنفرانس امنیتی مونيخ به اسپوتنیک اظهار داشت: از سخنان زلنسکی در این کنفرانس این استنباط حاصل میشد که درحال اجرای نوعی عملیات روانی برای انتقال بار شکستهای میدانی به دوش اروپا است.ماندگار در ادامه افزود، اصرار وی بر تعیین تاریخ دقیق عضویت، در شرایطی که ساختار اقتصادی و اداری اوکراین همچنان درگیر فساد ساختاری، وابستگی مالی و بحران است، یک مطالبه واقع گرایانه نیست. یعنی بعبارتی اینطور به نظر میرسد که تلاش میکند تا به بروکسل فشار سیاسی بیشتری وارد کند تا بتواند تعهدات مالی بلندمدت دریافت نماید.این پژوهشگر در ادامه تصریح کرد، رفتارشناسی زلنسکی گویای آن است که در واقع تلاش میکند تا اروپا را در یک تعهد استراتژیک که هزینه خروج از آن تیز بالا باشد و نوعی بیمه سیاسی برای کییف در برابر تغییر رویکردهای احتمالی واشنگتن باشد، قفل کند.وی ضمن اشاره به اظهارات زلنسکی درباره انتخابات در بحبوحه درگیریها گفت، پذیرش مشروط انتخابات با دو ماه آتشبس کامل عملاً به معنای پذیرش ضمنی این واقعیت است که بدون توقف نبرد، امکان بازتولید مشروعیت داخلی وجود ندارد.این نکته از منظر راهبردی حائز اهمیت است، زیرا وقتی رهبر یک کشور شرط بقای سیاسی خود را به آتشبس گره میزند، یعنی توازن قوا در میدان به سود او نیست.از همین زاویه، تأکید بر ضرورت تأیید کنگره آمریکا برای هرگونه مذاکره ارضی، نشانهای از انتقال مرکز تصمیمگیری از کییف به واشنگتن است.در پس این مواضع، یک واقعیت کمتر گفتهشده نیز این است که کییف میکوشد پیش از تثبیت کامل واقعیتهای میدانی به سود مسکو، معادله سیاسی را از مسیرهای حقوقی و رسانهای تغییر دهد.اما وقتی حتی در غرب نیز بحث خستگی از درگیریها هزینههای بیپایان آن پررنگ شده، این تاکتیک بیشتر رنگ اضطرار به خود میگیرد.بعبارتی، تأکید چندباره بر بازپسگیری اراضی، در حالی که موازنه نظامی و جمعیتی در مناطق شرقی تغییر کرده، نشان میدهد که گفتمان رسمی کییف هنوز از پذیرش واقعیتهای سخت میدانی فاصله دارد. نکته مهم اینجاست که این فاصله هرچه طولانیتر شود، دست روسیه را در تعیین چارچوب نهایی هر توافق احتمالی بازتر میکند.
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
خبرها
fa_FA
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
ایران
بازی با زمان و فرار از مشروعیت در رفتار زلنسکی موج میزند
وقتی حتی در غرب نیز بحث خستگی از درگیریها هزینههای بیپایان آن پررنگ شده، این تاکتیک بیشتر رنگ اضطرار به خود میگیرد.
سمیه ماندگار پژوهشگر مسائل بینالملل درباره اظهارات زلنسکی در کنفرانس امنیتی مونيخ به اسپوتنیک اظهار داشت: از سخنان زلنسکی در این کنفرانس این استنباط حاصل میشد که درحال اجرای نوعی عملیات روانی برای انتقال بار شکستهای میدانی به دوش اروپا است.
ماندگار در ادامه افزود، اصرار وی بر تعیین تاریخ دقیق عضویت، در شرایطی که ساختار اقتصادی و اداری اوکراین همچنان درگیر فساد ساختاری، وابستگی مالی و بحران است، یک مطالبه واقع گرایانه نیست. یعنی بعبارتی اینطور به نظر میرسد که تلاش میکند تا به بروکسل فشار سیاسی بیشتری وارد کند تا بتواند تعهدات مالی بلندمدت دریافت نماید.
این پژوهشگر در ادامه تصریح کرد، رفتارشناسی زلنسکی گویای آن است که در واقع تلاش میکند تا اروپا را در یک تعهد استراتژیک که هزینه خروج از آن تیز بالا باشد و نوعی بیمه سیاسی برای کییف در برابر تغییر رویکردهای احتمالی واشنگتن باشد، قفل کند.
وی ضمن اشاره به اظهارات زلنسکی درباره انتخابات در بحبوحه درگیریها گفت، پذیرش مشروط انتخابات با دو ماه آتشبس کامل عملاً به معنای پذیرش ضمنی این واقعیت است که بدون توقف نبرد، امکان بازتولید مشروعیت داخلی وجود ندارد.
این نکته از منظر راهبردی حائز اهمیت است، زیرا وقتی رهبر یک کشور شرط بقای سیاسی خود را به آتشبس گره میزند، یعنی توازن قوا در میدان به سود او نیست.
از همین زاویه، تأکید بر ضرورت تأیید کنگره آمریکا برای هرگونه مذاکره ارضی، نشانهای از انتقال مرکز تصمیمگیری از کییف به واشنگتن است.
در پس این مواضع، یک واقعیت کمتر گفتهشده نیز این است که کییف میکوشد پیش از تثبیت کامل واقعیتهای میدانی به سود مسکو، معادله سیاسی را از مسیرهای حقوقی و رسانهای تغییر دهد.
اما وقتی حتی در غرب نیز بحث خستگی از درگیریها هزینههای بیپایان آن پررنگ شده، این تاکتیک بیشتر رنگ اضطرار به خود میگیرد.
بعبارتی، تأکید چندباره بر بازپسگیری اراضی، در حالی که موازنه نظامی و جمعیتی در مناطق شرقی تغییر کرده، نشان میدهد که گفتمان رسمی کییف هنوز از پذیرش واقعیتهای سخت میدانی فاصله دارد. نکته مهم اینجاست که این فاصله هرچه طولانیتر شود، دست روسیه را در تعیین چارچوب نهایی هر توافق احتمالی بازتر میکند.
