https://spnfa.ir/20260127/از-نمایش-قدرت-آبراهام-لینکلن-تا-ابزار-فشار-واشنگتن-علیه-ایران-27674460.html
از نمایش قدرت آبراهام لینکلن تا ابزار فشار واشنگتن علیه ایران؟
از نمایش قدرت آبراهام لینکلن تا ابزار فشار واشنگتن علیه ایران؟
اسپوتنیک ایران
آرایش فعلی ناوگروه آمریکایی بیشتر شبیه ابزاری برای افزایش هزینههای اقتصادی و سیاسی ایران و تقویت موقعیت چانهزنی آمریکا در هرگونه تعامل احتمالی تلقی میشود. 27.01.2026, اسپوتنیک ایران
2026-01-27T16:00+0330
2026-01-27T16:00+0330
2026-01-27T16:00+0330
گزارش و تحلیل
ایران
https://cdn1.img.spnfa.ir/img/07ea/01/04/27317294_0:42:800:492_1920x0_80_0_0_9c1c62936d1b6e34c6d55cf580140e8d.jpg
به گزارش اسپوتنیک- عارف دهقاندار پژوهشگر امنیت بینالملل درباره حضور ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن ایالات متحده نزدیک آبهای جنوبی ایران به اسپوتنیک گفت:دهقاندار گفت، شاید در این مقطع زمانی بهتر باشد استقرار این ناو در نزدیکی آبهای ایران را در چارچوب الگوی رفتاری سنتی واشنگتن علیه ایران و به عنوان ابزار کلاسیک نمایش قدرت و اعمال فشار راهبردی تحلیل نمود.وی تصريح کرد، تجربههای پیشین نیز نشان میدهد که ایالات متحده معمولاً در آستانه اقدام نظامی واقعی، داراییهای راهبردی خود را از نزدیکی مستقیم به ایران دور میکند تا آسیبپذیری آنها کاهش یابد از همین رو، این استقراربه عقیده من فعلا بهعنوان تشدید فشار سیاسی ارزیابی میشود.از سویی، استقرار ناو آبراهام لینکلن را میتوان ذیل مفهوم دیپلماسی اجبار و بهعنوان اهرم چانهزنی تحلیل کرد.از کارشناس ضمن اشاره به اخبار احتمال تشدید حضور جنگندهها و ناوگروههای آمریکایی با هدف پیشبرد نوعی محاصره نفتی ایران گفت، از سویی تمرکز واشنگتن میتواند بر محدودسازی صادرات نفت ایران و اختلال در فعالیت ناوگان نفتی نیز باشد.در این معنا، آرایش فعلی ناوگروه آمریکایی بیشتر شبیه ابزاری برای افزایش هزینههای اقتصادی و سیاسی ایران و تقویت موقعیت چانهزنی آمریکا در هرگونه تعامل احتمالی تلقی میشود.دهقاندار در پايان خاطر نشان کرد، با این حال همزمانی این استقرار با تحرکات مکمل نظامی آمریکا و متحدانش در منطقه نشاندهنده تلاش برای تکمیل یک رینگ پدافندی در برابر پاسخ متقابل احتمالی ایران است.به نظر می رسد واشنگتن فعلاً در پی مدیریت تنش و حفظ آن در سطحی کنترلشده است، هرچند سناریوهایی از تشدید محاصره نفتی تا حملات محدود به اهداف راهبردی ایران، همچنان بهعنوان گزینههای بالقوه روی میز باقی ماندهاند.
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
خبرها
fa_FA
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
اسپوتنیک ایران
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
ایران
از نمایش قدرت آبراهام لینکلن تا ابزار فشار واشنگتن علیه ایران؟
آرایش فعلی ناوگروه آمریکایی بیشتر شبیه ابزاری برای افزایش هزینههای اقتصادی و سیاسی ایران و تقویت موقعیت چانهزنی آمریکا در هرگونه تعامل احتمالی تلقی میشود.
به گزارش اسپوتنیک- عارف دهقاندار پژوهشگر امنیت بینالملل درباره حضور ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن ایالات متحده نزدیک آبهای جنوبی ایران به اسپوتنیک گفت:
دهقاندار گفت، شاید در این مقطع زمانی بهتر باشد استقرار این ناو در نزدیکی آبهای ایران را در چارچوب الگوی رفتاری سنتی واشنگتن علیه ایران و به عنوان ابزار کلاسیک نمایش قدرت و اعمال فشار راهبردی تحلیل نمود.
وی تصريح کرد، تجربههای پیشین نیز نشان میدهد که ایالات متحده معمولاً در آستانه اقدام نظامی واقعی، داراییهای راهبردی خود را از نزدیکی مستقیم به ایران دور میکند تا آسیبپذیری آنها کاهش یابد از همین رو، این استقراربه عقیده من فعلا بهعنوان تشدید فشار سیاسی ارزیابی میشود.
از سویی، استقرار ناو آبراهام لینکلن را میتوان ذیل مفهوم دیپلماسی اجبار و بهعنوان اهرم چانهزنی تحلیل کرد.
از کارشناس ضمن اشاره به اخبار احتمال تشدید حضور جنگندهها و ناوگروههای آمریکایی با هدف پیشبرد نوعی محاصره نفتی ایران گفت، از سویی تمرکز واشنگتن میتواند بر محدودسازی صادرات نفت ایران و اختلال در فعالیت ناوگان نفتی نیز باشد.
در این معنا، آرایش فعلی ناوگروه آمریکایی بیشتر شبیه ابزاری برای افزایش هزینههای اقتصادی و سیاسی ایران و تقویت موقعیت چانهزنی آمریکا در هرگونه تعامل احتمالی تلقی میشود.
دهقاندار در پايان خاطر نشان کرد، با این حال همزمانی این استقرار با تحرکات مکمل نظامی آمریکا و متحدانش در منطقه نشاندهنده تلاش برای تکمیل یک رینگ پدافندی در برابر پاسخ متقابل احتمالی ایران است.
به نظر می رسد واشنگتن فعلاً در پی مدیریت تنش و حفظ آن در سطحی کنترلشده است، هرچند سناریوهایی از تشدید محاصره نفتی تا حملات محدود به اهداف راهبردی ایران، همچنان بهعنوان گزینههای بالقوه روی میز باقی ماندهاند.
