گزارش و تحلیل

کشت سیب ارومیه را خشک کرد

© Sputnik / Kirill Kallinikovمیوه-گلابی و سیب
میوه-گلابی و سیب - اسپوتنیک ایران  , 1920, 09.11.2025
اشتراک
محسن موسوی خوانساری، فعال حوزه آب و محیط زیست و عضو هیأت‌مدیره انجمن آب و خاک پایدار ایران، در خصوص امکان احیای دریاچه ی ارومیه در شرایط فعلی، به خبرنگار اسپوتنیک در تهران گفت: صددرصد قابلیت احیای دریاچه ی ارومیه حتی در شرایط فعلی هم وجود دارد، این دریاچه، حدود سه میلیارد متر مکعب، حقابه محیط زیست دارد. حوزه آبریز دریاچه ارومیه، حدود شش میلیارد متر مکعب رواناب سالیانه دارد. نصف آن، حقابه محیط زیستی دریاچه است؛ یعنی نصف این آب متعلق به خود دریاچه است. اما اخیراً با افزایش سطح زیر کشت به میزان سه برابر، این حقابه محیط زیستی را به سمت کشاورزی برده ایم. ما باید این کشاورزی را کاهش دهیم و وقتی کشاورزی را کاهش دهیم، باعث میشود که حقابه دریاچه ارومیه حفظ شود. وی تاکید کرد: ما باید به سمت کشت گلخانه ای برویم. کشت گلخانه ای را افزایش دهیم. طبق برنامه هفتم، ما باید کشت گلخانه ای را تا پنج برابر افزایش دهیم. کشاورزی که بر اصول کشت باغی باشد و صادرات سیب باشد، هیچوقت به جایی نمیرسد. این نوع کشاورزی، باعث شد که ما به این مرحله در دریاچه ارومیه برسیم و امروز آن حقابه محیط زیستی از بین رفته و در نتیجه دریاچه ارومیه خشک شده است. اولاً باید روی مصرف آب کشاورزی کار کنیم و آن را تا نصف کاهش دهیم و تا آنجا که ممکن است تلاش کنیم تا انشاءالله دریاچه ارومیه احیا شود. محسن موسوی خوانساری، فعال حوزه آب و محیط زیست و عضو هیأت‌مدیره انجمن آب و خاک پایدار ایران با اشاره به جلسه ستاد دریاچه ارومیه که اخیرا به ریاست معاون اول رئیس‌جمهور تشکیل شد، اظهار داشت: رویکرد این جلسه بیشتر روی مبانی تئوریک بود و بحث را به سمت بارورسازی ابرها یا مثلاً بحث‌های قدیمی برد. روی کارهای عملیاتی صحبت نشد، عملیاتی یعنی اینکه ما بیاییم روی بحث کشاورزی متمرکز شویم. همانطور که سخنگوی وزارت نیرو فرمودند، ما اگر کشت یونجه را که اکنون در این حوزه موجود هست، محدود کنیم، می‌توانیم تا نیم میلیارد متر مکعب به حقابه محیط زیستی یا حقابه دریاچه ارومیه کمک کنیم. وی تاکید کرد: گزارشی که از تشکیل ستاد دریاچه ارومیه در سه روز پیش منتشر شده، عملیاتی نبود. بارورسازی ابرها که اینقدر روی آن متمرکز می‌شوند، فقط 5 تا 10 درصد می‌تواند کمک کند و اصلاً آنقدر قابل اتکا نیست.
ما باید روی روان آب ‌ها کار کنیم. اکنون باید برای آن روان آب هایی که وجود دارد و بارش‌های برفی که در بهمن، اسفند و فروردین انجام می‌شود و نحوه ی رهاسازی سدهایمان برنامه ریزی کنیم. متأسفانه تاکنون هیچ کار عملیاتی نکردیم، فقط و فقط توسط رهاسازی آب از سدها می‌شود این آب را به پیکره اصلی دریاچه رساند. محسن موسوی خوانساری، فعال حوزه آب و محیط زیست و عضو هیأت‌مدیره انجمن آب و خاک پایدار ایران، در خصوص تامین مالی پروژه ی احیای دریاچه ارومیه بیان کرد: از نظر مالی، ما کارهای سخت‌افزاری لازم را انجام دادیم، انتقال آب از حوزه زاب، بارورسازی یا مواردی از این قبیل پیشتر انجام شده؛ ما در حال حاضر به کار نرم‌افزاری نیاز داریم؛ یعنی تعامل با مردم، صحبت با مردم، آگاهی‌رسانی و متوجه کردن مردم از خطرات خشک شدن دریاچه، و تشویق به شغل‌های جایگزین برای کشاورزی. ما باید کارهای نرم‌افزاری که کمتر به پول نیاز دارند را انجام دهیم که متأسفانه انجام نمی‌شود مانند اقدامات اجتماعی. وی در ادامه از مخاطرات خشک شدن دریاچه ی ارومیه گفت: مسلماً اگر این دریاچه به طور کامل خشک بشود و غبار نمکی بلند شود -که قطعاً اینطور خواهد شد- اولین جایی که مشکلات ایجاد می‌کند، تبریز است. اگر ما بخواهیم شهری مثل تبریز را از نو بنا کنیم، حدود دو هزار میلیارد دلار منابع مالی می‌خواهد، یعنی اگر دریاچه همینطور خشک بماند این شهر، با غبار نمکی و مدفون شدن زیر نمک از بین خواهد رفت. در افق 1450، تبریز به شدت دچار مشکلات می‌شود، البته که غبار نمکی و آسیب های آن حتی تا زنجان هم خواهد رسید اما آسیب اصلی قطعا متوجه تبریز خواهد بود که بسیار مخاطره آمیز
نوار خبری
0
loader
بحث و گفتگو
Заголовок открываемого материала