علی ودایع، کارشناس روابط بین الملل و مدرس دانشگاه، پیرامون محاصره دریایی ایران در گفتگو با خبرنگار اسپوتنیک در تهران گفت: هدف تهران وادار کردن متحدان آمریکا و بازارهای جهانی به فشار بر واشنگتن برای لغو محاصره بنادر ایران است. توازن در امکان تردد کشتی ها به موازات رفتار آمریکا یک قدرت مانور ویژه به ایرانی ها داده است. در این میان ، قدرت نظامی دریایی ایران چالشی سخت برای آمریکا و اهداف متخاصم است.
ودایع گفت: واقعیت این است که ایران و آمریکا رسما درگیر وضعیت "محاصره در محاصره" شده اند ؛ اتفاقی که طرفین اهرم های فشار به یکدیگر را دارند. در "ظاهر" آمریکا در حال اعمال فشار علیه تهران است اما "واقعیت" این است که تهران گلوی اقتصاد را گرفته است. در این گذاره، محاصره دریایی آمریکاعلیه ایران، دیگر یک ابزار یکطرفه نیست. به محض اینکه آمریکا فشار را بر بنادر ایران (لایه داخلی) زیاد میکند، بازتاب آن در لایه بیرونی (بازار جهانی نفت و امنیت خلیج فارس) به شکل انفجار قیمتها و بحران سیاسی برای ترامپ ظاهر میشود.در واقع، آمریکا با محاصره ایران، خودش را در محاصره بحرانهای ناشی از آن قرار داده است.
وی افزود: اوج گاف محاسباتی آمریکا ، استفاده ایران از سلاح ژئوپولیتیکی است. ایران با موفقیت توانسته "جغرافیا" را به یک سلاح ژئوپولیتیکی هوشمند تبدیل کند که فراتر از یک انسداد نظامی ساده عمل میکند. در این رویکرد ، حاکمیت پایدار ایران بر تنگه هرمز منجر به تهدید پایدار علیه هدف متخاصم شده است. ترامپ و جنگ علیه ایران وضعیتی را ایجاد کرد که عملا اکوسیستم امنیتی و اقتصادی ترانزیت کالا را تحت تاثیر قرار داد. تنگه هرمز برای ایران دیگر تنها یک معبر آبی نیست؛ بلکه یک "ماشه اقتصادی" با قدرت مانور بالا است که وزن کشی سنتی ژئوپولیتیکی ایران را ارتقا می بخشد.