سمانه اسلامی، پژوهشگر حقوق بینالملل در گفتوگو با اسپوتنیک گفت: با این حال، شهادت خبرنگار لبنانی و یا 12 شهید رسانهای از سازمان صداوسیمای ایران در تقابل با نیروهای آمریکایی همچنين سایر خبرنگارانی که در حال انجام مأموریت بوند، نشان میدهد که عملا یک تغییر پارادایم خطرناک در میدان نبرد در حال وقوع است.
اسلامی در ادامه گفت، بعبارتی هدف قراردادن خبرنگاران بدون شک یک استراتژی برای کور کردن روایت حقیقی است. متجاوزان با اشراف بر قوانین بینالمللی، آگاهانه لنز دوربین را به مثابه یک تهدید نظامی قلمداد کرده و با حذف فیزیکی راویان، سعی در ایجاد خلاء اطلاعاتی و فرار از پاسخگویی در قبال جنایات جنگی دارد.
وی ضمن توصیف وضعیت خبرنگاران در جغرافیای مقاومت، از غزه و سوریه تا قلب ایران، به عنوان یک تراژدی حقوقی افزود، بر اساس اساسنامه رم، حمله عمدی به غیرنظامیان از جمله کارکنان رسانهای، در زمره جنایات جنگی طبقهبندی میشود.
اما چالش اصلی در استانداردهای دوگانه نهفته است. در حالی که حقوق بینالملل بر حفاظت یکسان از خبرنگاران تأکید دارد، در عمل، جانباختن خبرنگاران ایرانی و لبنانی اغلب در سکوت نهادهای بینالمللی یا تحت عنوان تلفات جانبی توجیه میشود.
این برخورد گزینشی، بنیانهای کنوانسیونهای چهارگانه ژنو را سست میکند. خبرنگار ایرانی که در حین پوشش حملات آمریکا جان خود را از دست داد طبق تعریف ماده 4 کنوانسیون سوم ژنو، حتی اگر به عنوان خبرنگار جنگی همراه نیروهای مسلح باشد، باز هم باید به عنوان غیرنظامی قلمداد شود و هرگونه تعرض به وی، مسئولیت کیفری فردی برای فرماندهان مهاجم به همراه دارد.
در جنگ 40 روزه، که پهپادها و هوش مصنوعی میداندار هستند، ترور خبرنگاران از شکل سنتی خارج است و عملا به ترورهای هدفمند تبدیل شده است. جنایتکاران جنگی با استفاده از ابزارهای پایش سیگنال، دفاتر خبری و فرستندههای صداوسیما را به عنوان زیرساختهای پروپاگاندا بازتعریف میکنند تا حمله به آنها را مشروع جلوه دهند. این درحالیست که طبق دکترین حقوقی، رسانه تا زمانی که مستقیماً در عملیات نظامی مشارکت نکند، یک مکان غیرنظامی محض است.
اسلامی در پایان گفت، شهادت 12 عضو رسانهای در ایران، سندی از سقوط اخلاقی مدعیان حقوق بشر است که با بمبهای نقطهزن، آزادی بیان را هدف میگیرند. ضرورت امروز، تشکیل یک جبهه حقوقی متحد برای مستندسازی این جنایات و کشاندن عاملان این حملات به میز محاکمه است.