راحله چترسفید، پژوهشگر مسائل بینالملل در گفتوگو با اسپوتنیک اظهار داشت: در حالی که اسلامآباد خود را برای میزبانی از دور دوم مذاکرات ایران و آمریکا آماده میکند و گزارشها از حضور تیم آمریکایی تحت تدابیر امنیتی حکایت دارد، سیگنالهای متناقضی از تهران و واشنگتن مخابره میشود.
اسمائیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه ایران، هرگونه برنامه مدون برای مذاکره را رد کرده، اما در مقابل، مایک والتز، نماینده آمریکا در سازمان ملل، از استارت مذاکرات ظرف 24 ساعت آینده خبر داده است. این تضاد رفتاری، بیش از آنکه نشانهی بنبست باشد، ورود به فاز تنش کنترلسده است و طرفین با حفظ ابهام و تهدید، به دنبال تقویت وزن چانهزنی خود در اتاق مذاکره هستند.
چترسفید در ادامه گفت، امتناع فعلی ایران از نشستن پای میز مذاکره را میتوان یک توقف تاکتیکی ناشی از دو عامل کلیدی دانست، نخست، غلبه فضای نظامی بر فضلی دیپلماسی دست به ماشه که ناشی از تهدیدات اخیر ترامپ مبنی بر محاصره دریایی و حمله به زیرساختهاست.
دوم، استمرار بیاعتمادی تاریخی تهران به ثبات مواضع واشنگتن و ترس از توافقهای ناپایدار. در این میان، بازگشت ایران به میز مذاکره تنها زمانی میسر است که علاوهبر میانجیگری فعال پاکستان، شاهد دو فاکتور کاهش سطح تهدیدات آمریکا و ارائه پیشنهادات ملموس و قابل راستیآزمایی باشیم.
وی در پایان تصريح کرد، برآورد نهایی نشان میدهد که طی ساعات آتی شاهد تشدید جنگ لفظی همزمان با تبادل پیامهای غیررسمی خواهیم بود. اگرچه احتمالاً با وساطت مجدد پاکستان، بازگشت ایران به مذاکرات اعلام خواهد شد، اما سایه سنگین تردیدها و مقاومتهای فعلی، دورنمای رسیدن به یک تفاهم جامع را تیره نشان میدهد. واقعیت این است که بازگشت به میز مذاکره الزماً به معنای دستیابی به توافق نیست و چنانچه مطالبات طرفین همگرا نشود، خطر بازگشت به چرخه درگیریهای سخت همچنان به قوت خود باقی خواهد ماند.