اسپوتنیک - در حال حاضر بحث در مورد احتمال حملات شدید به تأسیسات هستهای جمهوری اسلامی از سوی اسرائیل و آمریکا مطرح است. اگر واقعاً حملات به تأسیسات هستهای جمهوری اسلامی از سوی متجاوزگران صورت بگیرد، خط قرمز ایران چه خواهد بود و در این صورت ایران مسئله روند خروج از قرارداد NPTرا آغاز خواهد کرد یا خیر؟
غریب آبادی - نکته اول این است که حمله به تأسیسات هستهای تحت پادمان آژانس بینالمللی انرژی اتمی، مغایر با حقوق بینالملل، منشور ملل متحد، قطعنامههای شورای حکام آژانس، کنفرانس عمومی آژانس و همچنین چندین قطعنامهای که توسط شورای امنیت در همین رابطه به تصویب رسیده است. حمله به این تأسیسات در واقع خلاف حقوق بینالملل است و صلح و امنیت بینالمللی را به مخاطره میاندازد و وظیفه شورای امنیت این است که این موضوعات را به صورت جدی مورد بررسی قرار دهد و جلوی این اقدامات را بگیرد.
نکته دوم در رابطه با تأسیسات هستهای جمهوری اسلامی ایران است که متأسفانه در این دور دوم تجاوز نظامی علیه ایران، برخی از این تأسیسات مورد حمله نظامی قرار گرفته. مشخصاً چندین تعرض به نیروگاه اتمی بوشهر، سه بار صورت گرفته. البته به محوطه بوشهر، به کارخانه تولید کیک زرد در اردکان یزد و همچنین به کارخانه تولید آب سنگین در خنداب اراک و تعرضاتی دیگر به نطنز و فردو صورت گرفته. اینها همه مغایر با مصوبات آژانس و شورای امنیت و حقوق بینالملل است. ما اینها را یادآور شدیم به مدیرکل آژانس، اما متأسفانه آژانس بینالمللی انرژی اتمی و مدیرکل آژانس هیچ موضع جدی در این خصوص اتخاذ نکردند و این مایه تأسف است که ایران که عضو پایبند به تعهدات خود بوده، اکنون که مورد تعرض نسبت به تأسیسات هستهای صلحآمیز تحت پادمان خود قرار گرفته، از حمایت آژانس بینالمللی انرژی اتمی برخوردار نیست و این میتواند موجب نگرانی در میان سایر کشورهایی باشد که فعالیتهای هستهای دارند و به تعهدات خود پایبند هستند.
نکته سوم این است که ما هشدارهای لازم را داده بودیم که اگر زیرساختهای جمهوری اسلامی ایران و تأسیسات آن از جمله تأسیسات هستهای مورد تعرض قرار بگیرد، ایران پاسخ متناسب و مشابهی خواهد داد. ملاحظه کردید که نیروهای نظامی ما به صورت قاطعانه حملاتی را علیه یکی از تأسیسات هستهای رژیم صهیونیستی انجام دادند و اگر این حملات ادامه پیدا کند، طبیعتاً حمله به تأسیسات هستهای رژیم صهیونیستی مهمترین گزینه جمهوری اسلامی ایران خواهد بود. اگر این حملات از برخی کشورها صورت بگیرد، یعنی از قلمرو آنها استفاده شود، از سرزمین و خاک آنها استفاده شود، طبیعتاً تأسیسات مشابه همان کشورها هم مورد پاسخ متناسب جمهوری اسلامی ایران قرار خواهد گرفت. این از جنبه نظامی و حق دفاع مشروع جمهوری اسلامی ایران تحت منشور ملل متحد و حقوق بینالملل است.
نکته آخر راجع به NPTسؤال کردید که ایران در رابطه با NPTو معاهده عدم اشاعه چه کار خواهد کرد. ببینید، ما همواره در هر شرایطی در این معاهده عدم اشاعه باقی ماندیم. اما حتماً شما مباحث این روزهای جامعه ایران را رصد میکنید. مردم الان انتظارات زیادی دارند که چرا ایران همچنان به تعهدات خود تحت NPT پایبند است. در مجلس شورای اسلامی یا پارلمان ما الان این مباحث مطرح است و حتی طرحی هم در این زمینه مطرح شده برای خروج از NPT. نگرانیهای نمایندگان مردم و مردم ما همین است که چرا آژانس بینالمللی انرژی اتمی و NPT محافظت نکرد و حمایت نکرد از فعالیتهای قانونی و مشروع ایران برای بهرهمندی صلحآمیز از انرژی هستهای؟ چرا NPT و آژانس و نهادهای سیاستگذار آن موفق نبودند که حفاظت از این تأسیسات را تأمین کنند و مورد تعرض قرار نگیرد؟ اینها مباحث بسیار مشروعی است که این روزها در جامعه ایران انجام میشود و من فکر میکنم باید مورد توجه سایر کشورها هم قرار بگیرد.
نکته دیگری که باید اشاره کنم، راجع به نیروگاه بوشهر است. همکاران روسی در این نیروگاه فعال هستند، حضور دارند و این نیروگاه کاملاً بخشی از برق برخی مناطق را تأمین میکند و اختصاص به تولید برق دارد. حمله به چنین نیروگاهی که راکتور فعال و در حال کار دارد و مواد هستهای در آنجا وجود دارد، یک علامت بسیار خطرناک خواهد بود برای ایمنی مردم، برای محیط زیست، برای ایمنی کارکنانی که در آنجا هستند و همچنین برای ایمنی مردم در کشورهای منطقه. نباید چنین اتفاقی بیفتد. کشورها باید حساسیت خودشان را نشان دهند. سازمان ملل و آژانس بینالمللی انرژی اتمی باید به متجاوزان هشدارهای جدی در این زمینه بدهند که هرگونه اتفاقی برای نیروگاه بوشهر بیفتد، جدای از اینکه جمهوری اسلامی ایران پاسخ قاطع خود را خواهد داد، برای ایمنی و محیط زیست کشورهای منطقه یک اتفاق بسیار خطرناک خواهد افتاد.
اسپوتنیک - آقای دکتر، شما به نکته بسیار مهمی اشاره فرمودید، هم در چارچوب قرارداد عدم اشاعه سلاحهای هستهای، قرارداد NPT، و از لحاظ حقوقی ما میدانیم که اگر ایران واقعاً مسئله خروج از NPT را در نظر بگیرد، این به معنای کنار گذاشتن پادمان آژانس بینالمللی انرژی اتمی است و احتمالاً در جامعه بینالمللی به عنوان آغاز مسیری برای دستیابی به سلاح هستهای، حداقل در جوامع بین المللی تلقی میشود. حالا آیا تهران واقعاً آماده پذیرش چنین اقدامی هست، یا این فقط ابزاری برای فشار در مذاکرات محسوب میشود؟
غریب آبادی - اولاً سیاستی که از سوی دولت جمهوری اسلامی ایران برای خروج از NPTاعلام نشده. من عرض کردم که در مجلس ما طرحی در این زمینه مطرح است و در جامعه ایران نیز این سؤالات مشروع و قانونی و این دغدغهها و نگرانیها مطرح است. سیاست جمهوری اسلامی ایران همواره این بوده که مخالف توسعه و تولید سلاحهای هستهای بوده و هست. این یک سیاست اصولی برای جمهوری اسلامی ایران بود که متأسفانه هیچوقت مورد توجه جدی قرار نگرفت.
ما میشنویم که دولت آمریکا که به عنوان متجاوز اصلی در کنار رژیم صهیونیستی محسوب میشود، میگوید ما به ایران حمله کردیم تا ایران به سلاح هستهای دست پیدا نکند. خب مگر کی ایران قصد دستیابی به سلاح هستهای داشت؟ ما هیچوقت سیاستمان برای تولید سلاح هستهای نبود. ما همواره اعلام کردیم ایران به دنبال سلاح هستهای نیست. ایران حتی بعد از جنگ دوازده روزه در خرداد گذشته از NPT خارج نشد. ما در NPT ماندیم و به سمت خروج از NPT و تولید سلاح هستهای نرفتیم. البته این نکته را عرض کنم که خروج از NPTضرورتاً به معنای تولید سلاح نیست. میتواند نشانه نارضایتی یک کشور از ناعادلانه بودن رژیم حقوقی حاکم بر این معاهده و بر فعالیتهای هستهای کشورها باشد. وقتی امنیت شما را تأمین نمیکند، تأسیسات شما مورد حمله قرار میگیرد، این یک رژیم ناعادلانه است. پس فایده NPTچیست؟ مفهومش این نیست که اگر کشوری از NPTخارج شد، حتماً باید برود دنبال سلاح هستهای. میتواند حاکی از این باشد که از این معاهده و سازوکارها ناراضی است و نمیخواهد تعهد بیشتری بپذیرد.
اما برگردم به بحث اصلی درباره سلاح هستهای. همانگونه که اشاره کردم، آمریکا دلیلش را این اعلام کرد که میخواهد جلوی ایران را بگیرد که به سمت سلاح هستهای نرود. کدام سلاح هستهای؟ الان بیش از چهار دهه است که آمریکا و بیشتر رژیم صهیونیستی میگویند ایران به زودی به سلاح هستهای دست پیدا میکند. این سلاح هستهای خیالی کجاست؟ چهار دهه گذشته. همین الان ما از خودمان در برابر دو رژیم تجاوزکار دفاع میکنیم که هر دو سلاح هستهای دارند. سلاح هستهای ضرورتاً برای کشورها امنیت ایجاد نمیکند. قدرت مردمی، اعتماد و حمایت مردمی برای ما بسیار کلیدی و مهم است که همواره از آن برخوردار بودیم.
این یک فریب برای افکار عمومی بینالمللی است که میگویند ایران دنبال سلاح هستهای است. هیچ یک از گزارشات آژانس بینالمللی انرژی اتمی مؤید این نیست که فعالیتهای ایران به سمت سلاح منحرف شده باشد. هیچکدام. حتی گزارشهای اخیر آقای گروسی، مدیرکل آژانس را بررسی کنید، هیچوقت نمیگوید ایران برنامه ساخت سلاح هستهای داشته یا داشته است. ما همیشه عضو پایبندی به معاهده عدم اشاعه بودیم. پس این صحبتها هیچ مبنایی ندارد و هیچ مبنای مشروعی برای توجیه این تجاوز خلاف حقوق بینالملل و خلاف منشور ملل متحد علیه جمهوری اسلامی ایران فراهم نمیکند. ضمن اینکه باید توجه داشت دو رژیمی این حرف را میزنند که خودشان سلاح هستهای دارند. رژیم صهیونیستی عضو هیچ یک از معاهدات خلع سلاح و کنترل تسلیحاتی نیست، عضو NPT نیست، سلاح هستهای دارد. این رژیم میآید ابراز نگرانی میکند از دستیابی سلاح توسط سایر کشورها. خب اگر سلاح هستهای چیز بدی است، چرا خودشان سلاح هستهای دارند؟ چرا به NPT نمیپیوندند؟ باید بپیوندند و سلاحشان را نابود کنند.
آمریکا تنها کشوری است که از سلاح هستهای علیه مردم ژاپن استفاده کرده و همچنان سایر کشورها را به استفاده از سلاح هستهای تهدید میکند. موضع اصولی جمهوری اسلامی ایران این است که تمامی سلاحهای هستهای باید نابود شوند و جامعه بینالمللی به سمت خلع سلاح هستهای پیش برود. این موضع اصولی جمهوری اسلامی ایران است.
اسپوتنیک - جناب آقای غریب آبادی، یکی از موضوعات بسیار داغ و مطرح از دیدگاه حقوقی، وضعیت تنگه هرمز است. سؤالی که ما داریم این است: اگر رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، بر آزادی عبور و مرور در تنگه هرمز به عنوان یک موضوع سنتی آمریکا اصرار نداشته و چنین اظهاراتی نکرده بود، آیا ایران آماده است در پاسخ، دکترین هستهای خود را تعدیل کند؟ یا اینکه این دو موضوع به کلی با هم ارتباطی ندارد؟
غریب آبادی - این دو با هم ارتباطی ندارند. ما دکترین هستهای مان مشخص بود. ایران تا حال حاضر هیچ تغییری در دکترین هستهای خود نداده. دکترین هستهای ما استفاده از انرژی هستهای برای مقاصد صلحآمیز بود. دکترین هستهای ما تولید و کسب سلاح هستهای را ممنوع اعلام کرده. این دکترین هستهای جمهوری اسلامی ایران است و همچنان پا برجاست.
اگر این کشورها میخواهند به این جنگ پایان دهند و دست به اقدامات تجاوزکارانه نزنند که با دفاع قاطعانه ما مواجه شدند و باز هم مواجه خواهند شد، این سیاستها مشخص است. جمهوری اسلامی ایران بین این موضوع و بحث تنگه هرمز ارتباطی نمیبیند. آنچه در تنگه هرمز شاهد هستیم، در اثر این اقدامات تجاوزکارانه، محدودیتها و ممنوعیتها اعمال میشود و هیچ تأثیری بر دکترین هستهای جمهوری اسلامی ایران ندارد.
اسپوتنیک - جناب آقای دکتر غریب آبادی، یکی از نکات مهم که مربوط به خود تنگه هرمز است، این است که جمهوری اسلامی قواعد جدیدی برای عبور کشتیها در تنگه هرمز تدوین کرده است. حالا خواهش میکنم دو تفاوت بین مقررات قبلی و مقرراتی که الان جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده است را توضیح بفرمایید.
غریب آبادی - من اول این نکته را عرض کنم که تنگه هرمز باز بود و عبور و مرور به راحتی آنجا انجام میشد. طبیعتاً وقتی با وضعیت حملات مسلحانه و اقدام تجاوز مواجه میشویم، این عبور و مرور با مشکلات اساسی مواجه میشود و این حاصل و نتیجه آن اقدام نظامی و تجاوزکارانه است. ما الان در جنگ هستیم. شما نمیتوانید در جنگ همان قوانین قبل از جنگ را در این تنگه اجرا کنید. ما با دو متجاوز مواجهیم و برخی از کشورهایی که از متجاوزین حمایت میکنند. طبیعتاً باید محدودیتها و ممنوعیتها وضع شود. پس آنچه در این تنگه مواجه هستیم، حاصل این اقدامات تجاوزکارانه است. نکته دوم که بسیار کلیدی است این رویکرد و نگاه جدید. نکته اول این است که امکان دارد بعد از پایان این جنگ، منطقه ما شاهد یک اقدام تجاوزکارانه دیگری باشد. متجاوزان همواره در جامعه بینالمللی حضور دارند و جنگ متأسفانه ابزار و سیاست برخی از کشورها و رژیمها است. اگر هر وضعیت درگیری مسلحانه دیگری رخ دهد، کشتیها - چه کشتیهای تجاری، چه کشتیهای نظامی متجاوزان و حامیان آنها که اقدامات نظامی آنها را تسهیل و حمایت میکنند - حق عبور از تنگه هرمز را نخواهند داشت. این نکته مهمی است و جزو رویکرد اصولی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود برای وضعیتهای آینده.
نکته دوم برای وضعیت صلح و شرایط عادی، این تنگه دو طرف دارد. به عنوان دو کشور ساحلی، ایران و عمان تلاشهای ویژهای را انجام میدهند که این عبور و مرور بدون مخاطره و بدون به خطر انداختن ایمنی و امنیت، در این چند سال گذشته تأمین شده است. این طور نبوده که خودبهخود کشتیها از این تنگه عبور کنند بدون مشکل. این در واقع خدماتی است که دو کشور ساحلی فراهم کردند که این حق عبور ایمن ایجاد شده و کشتیها توانستند از این تنگه عبور کنند. در هر صورت، بحثهای محیط زیستی، بحث ایمنی و امنیت وجود دارد. مد نظر ما این است که طبیعتاً در شرایط صلح، تمامی کشتیهایی که از این تنگه عبور خواهند کرد، باید هماهنگیهای لازم قبلی را با کشورهای ساحلی ایران و عمان داشته باشند و مجوزهای لازم و فوری را اخذ کنند. از این طریق، این عبور ایمن تأمین خواهد شد. ایران و عمان به عنوان دو کشور ساحلی، مسئولیت بیشتری برای تأمین این عبور ایمن خواهند داشت. در این رابطه داریم بررسیهای لازم را انجام میدهیم که در شرایط صلح هم بتوانیم یک پروتکلی را با عمان به عنوان کشور ساحلی دیگر تفاهم کنیم که تمام این عبور و مرور بر مبنای آن پروتکل انجام شود. طبیعتاً این الزامات به منظور محدودیت نخواهد بود، بلکه برای تسهیل و تأمین عبور ایمن خواهد بود و همچنین ارائه خدمات بهتر برای کشتیهایی که از این منطقه میخواهند عبور کنند تا بدون دردسر این عبور صورت بگیرد. ما در حال کار روی این موضوع هستیم و الان در مراحل پایانی تدوین پیشنویس این پروتکل هستیم و بعد از تدوین آن در داخل، مذاکرات خود را با طرف عمانی آغاز خواهیم کرده تا بتوانیم یک پروتکل مشترک را تدوین کنیم.
اسپوتنیک - جناب آقای دکتر غریب آبادی، شما به طرح عوارض عبور و مرور در تنگه هرمز که در مجلس در حال بررسی است و نقش کشورعمان اشاره کردید، حالا در این خصوص، از جمله موضوعات عوارض برای عبور و مرور از تنگه هرمز با کشور عمان و همچنین برای حل این رژیم حقوقی در تنگه هرمز مطرح میشود.
غریب آبادی - این وجوه مختلفی خواهد داشت. یک نکته این است که کشتیهایی که میخواهند عبور کنند، وضعیت عبور کشتیهای نظامی چگونه خواهد بود؟ برای این یک پروتکل تنظیم میشود و شرایط آن تعیین میشود. یک مقررات و شرایط مربوط به کشتیهای تجاری خواهد بود که آن هم شرایط خاص خود را دارد. یک بخش هم مربوط به مسئولیت دولتهای ساحلی است برای تأمین عبور ایمن که ایران و عمان هر دو مسئولیتهایی در اینجا دارند و تکالیفی که خواهند داشت برای اینکه هم تسهیل کنند عبور ایمن را و هم تأمین کنند. و نکته چهارم مسئولیتها و تکالیف کشورهاست یا صاحبان کالاها و کشتیها که آنها چه مسئولیتی باید داشته باشند. این مسئولیت هم راجع به رعایت آن مقررات عبور است و همچنین اگر خدماتی از سوی کشورهای ساحلی ارائه میشود، باید این خدمات هم توسط آن کشتیها و آن کشورها صورت بگیرد. اینها در حال بررسی است و طبیعتاً وقتی با کشور ساحلی در این خصوص مذاکره میکنیم، اینها اعلام خواهد شد. الان اگر بخواهم خدمت شما عرض کنم که آیا تعرفه خواهیم گرفت یا عوارض خواهیم گرفت یا چقدر خواهد بود، این موضوع یک مقدار خام و ابتدایی است و در دست بررسی است. باید دقیقاً ببینیم چه هزینههای جدیدی برای دو کشور ساحلی تحمیل خواهد شد. عرض کردم دو نکته بسیار مهم در این پروتکل جدید: یکی تسهیل عبور، دوم تأمین عبور ایمن که اینها هزینههایی برای دو کشور ساحلی خواهد داشت.
غریب آبادی - این وجوه مختلفی خواهد داشت. یک نکته این است که کشتیهایی که میخواهند عبور کنند، وضعیت عبور کشتیهای نظامی چگونه خواهد بود؟ برای این یک پروتکل تنظیم میشود و شرایط آن تعیین میشود. یک مقررات و شرایط مربوط به کشتیهای تجاری خواهد بود که آن هم شرایط خاص خود را دارد. یک بخش هم مربوط به مسئولیت دولتهای ساحلی است برای تأمین عبور ایمن که ایران و عمان هر دو مسئولیتهایی در اینجا دارند و تکالیفی که خواهند داشت برای اینکه هم تسهیل کنند عبور ایمن را و هم تأمین کنند. و نکته چهارم مسئولیتها و تکالیف کشورهاست یا صاحبان کالاها و کشتیها که آنها چه مسئولیتی باید داشته باشند. این مسئولیت هم راجع به رعایت آن مقررات عبور است و همچنین اگر خدماتی از سوی کشورهای ساحلی ارائه میشود، باید این خدمات هم توسط آن کشتیها و آن کشورها صورت بگیرد. اینها در حال بررسی است و طبیعتاً وقتی با کشور ساحلی در این خصوص مذاکره میکنیم، اینها اعلام خواهد شد. الان اگر بخواهم خدمت شما عرض کنم که آیا تعرفه خواهیم گرفت یا عوارض خواهیم گرفت یا چقدر خواهد بود، این موضوع یک مقدار خام و ابتدایی است و در دست بررسی است. باید دقیقاً ببینیم چه هزینههای جدیدی برای دو کشور ساحلی تحمیل خواهد شد. عرض کردم دو نکته بسیار مهم در این پروتکل جدید: یکی تسهیل عبور، دوم تأمین عبور ایمن که اینها هزینههایی برای دو کشور ساحلی خواهد داشت.
اسپوتنیک - ما شاهد جنگ تجاوزکارانه علیه ایران هستیم. در این خصوص در رسانههای آمریکایی یک موضوع خیلی مطرح میشود که گویا آمریکا هدفش حمله و تصرف جزیره خارک است. حالا در این صورت اگر واقعاً آمریکا چنین اقداماتی میخواهد انجام بدهد، پاسخ اول جمهوری اسلامی به این حمله احتمالی به جزیره و تصرف جزیره خارک چه خواهد بود؟ به پایگاه های نظامی در کشورهای همسایه مثل قطر و بحرین حمله می شود یا نفتکش ها که در خلیج فارس رفت و آمد می کنند مورد حمله قرار می گیرند؟
ببینید، نکته اول این است که آمریکا و رژیم صهیونیستی به عنوان دو رژیم جنایتکار و متجاوز تا الان شکست سنگینی را متحمل شدند. اینها به هیچیک از اهداف راهبردی خودشان از این تجاوز دست پیدا نکردند. این نکته بسیار کلیدی هست. ما نیروهای مسلح مان و مردم مان به طور قاطعانه داریم از کشورمان دفاع میکنیم و ضربات سنگینی به متجاوز تحمیل کردیم. این نکته اول هست. نکته دوم در واقع این است که اگر اینها قصد یک اقدام حمله زمینی را داشته باشند، طبیعتاً پاسخهای بسیار دردناکتر دیگری را دریافت خواهند کرد. نکته اصلی در واقع این است که طبیعتا اگر این اقدام تجاوزکارانه از هر کشوری صورت بگیرد، یعنی از پایگاههای خودشان استفاده کنند، ما از همان ابتدا اعلام کردیم که از هر نقطهای ایران مورد حمله قرار بگیرد، طبیعتاً حق ایران طبق حقوق بینالملل است که همان نقطات را مورد حمله قرار بدهد و از به دفاع از خودش بپردازد و ما در این زمینه محدودیتی را برای خودمان نمیتوانیم قائل شویم. در حالی که کشور ما و مردم ما تحت حملات مسلحانه هستند، ما نمیتوانیم نسبت به کشورهایی که پایگاه نظامی برای متجاوزان فراهم کردند یا قلمرو زمینی، دریایی و هوایی خودشان را برای این کشورها باز کردند و حمایت و تسهیلات برای عملیاتهای نظامی فراهم میکنند، خویشتن داری بکنیم. نه، خویشتن داری نخواهیم کرد. حق ماست که اقدام دفاع مشروع را در وجوه مختلف آن اینجا اعمال کنیم. پس نکته اصلی این است که ما طبیعتا مورد حمله قرار خواهیم داد هر جایی که آنها بخواهند از آنجا اقدام نظامی زمینی علیه جمهوری اسلامی انجام دهند. نکته دیگر اینکه ما هشت سال با رژیم صدام که مورد حمایت همین آمریکا و برخی کشورهای غربی بود، جنگیدیم و جنگ ما عمدتاً جنگ زمینی بود. نیروهای مسلح ما، مردم ما، نیروهای مردمی و داوطلب ما تجربیات بسیار خوبی در واقع در جنگهای زمینی دارند و من مطمئن هستم که میزان تلفاتی که متجاوزان در یک اقدام زمینی خواهند داد، بسیار بسیار بیشتر از تلفاتی است که تا الان در حملات دریایی و هوایی علیه جمهوری اسلامی ایران دادند. و من مطمئن هستم یک مختصرعقلی اینها دارند که دست به چنین اقدام احمقانه و خطرناکی نزنند، چون هم منطقه را به آتش بیشتر گرفتار خواهند کرد وکشور های منطقه را و هم این که نیروهای خودشان تلفات بسیار بیشتری در این زمینه خواهند داد.
بله جناب آقای دکتر، در پایان خواستیم از حضرت عالی درباره نقش رسانهها سوال کنیم. ارزیابی شما از نقش رسانههای بینالمللی از جمله خبرگزاری اسپوتنیک در پوشش این جنگ اسرائیل و آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران چیست؟ و رسانهها به نظر شما تا چه حد در انتقال مواضع رسمی ایران در مسائل کلیدی حقوق بینالملل و سیاست خارجی و سیاست تحریم ها مؤثر بودهاند یا خیر؟
یکی رسانهها و یکی افکارعمومی نقش بسیار مهمی در چنین وضعیتهایی دارند، به ویژه وضعیت اقدامات و مخاصمت های مسلحانه و یا جنگ و تجاوز. رسانهها در این که بتوانند اخبار دقیق و صحیح را بدون انحراف و بدون سوگیری و جهتگیری سیاسی به افکار عمومی منتقل کنند و افکار عمومی از این جهت که صادقانه نسبت به تصمیمان دولتمردان خودشان یا کشورهای متجاوزاحساسات خود را بیان کنند . خب، در این زمینه، برخی از رسانهها اقدامات بسیار خوبی در اطلاعرسانی انجام دادند بدون سو گیری سیاسی. رسانههای روسی به ویژه اسپوتنیک همواره از این ویژگی خوب برخوردار بودند که اخبار مربوط به جنگ و تجاوز را بدون جهتگیری سیاسی و آنگونه که واقعیت دارد به افکار عمومی منتقل کردند. و این هم هست و حق افکار عمومی و مردم در عرصه بینالمللی و کشورهای مختلف است که بدون جهتگیری سیاسی این اخبار را دریافت کنند. مثلاً یک مثال برای شما بزنم: برخی از رسانهها برجسته میکنند که ایران چه حملاتی به کشورهای منطقه انجام داده، این را یک اقدام تجاوزکارانه برجسته میکنند اما ۵۰ درصد دیگر واقعیت را به افکار عمومی نمیگویند. آن واقعیت چیست؟ این است که جمهوری اسلامی ایران تجاوز را شروع نکرده، این آمریکا و رژیم صهیونیستی بودند که اقدام تجاوزکارانه را شروع کردند. برخی از کشورهای منطقه در خلیج فارس بودند که قلمرو و پایگاههای خودشان را در اختیار متجاوزان قرار دادند و جمهوری اسلامی ایران ناچار بود که آن پایگاهها و محل تجمع نیروهای متجاوز را هدف قرار دهد. ما جنگ با کشورهای منطقه نداریم. این بخش دوم را برخی رسانهها به اطلاع افکار عمومی نمیرسانند. حالا تلفات اندک منظورم در خصوص خسارتهای جانبی یا حاشیهای که ایجاد میشود را برجسته میکنند. این که تا الان چندین هزار نفر از مردم بیگناه و غیرنظامی ایران شهید و مجروح شدند را نادیده میگیرند و به اطلاع افکار عمومی نمی رسانند. این که تا الان بیش از نود و چند هزار هدف غیرنظامی از ساختمانهای مسکونی، بیمارستانها، مدارس، اماکن ورزشی و زیرساختها مورد حمله متجاوزان قرار گرفته را به اطلاع افکار عمومی نمیرسانند. این خیانت به افکار عمومی است. پس نقش رسانهها بسیار کلیدی و مهم است. و من از این منظر از رسانههای خوب و حرفه ای مانند اسپوتنیک تشکر میکنم و این اقدام شما در تاریخ ثبت می شود. انشالله. جناب آقای دکتر غریب آبادی، واقعا خیلی تشکر میکنیم که در این شرایط جنگی سخت حضرتعالی وقت پیدا کردید و وقت گذاشتید برای این مصاحبه و به این سوالات بسیار مهم پاسخ دادید. و از طرف خودم و خبرگزاری اسپوتنیک به مردم شریف ایران خدا قوت می گویم. با آرزوی پیروزی و هرچه سریعتر پایان این جنگ تحمیلی تجاوزکارانه علیه ایران. خیلی ممنونم از شما و همکاران محترمتان.