اندیشه کاظمی پژوهشگر مسائل بینالملل در گفتوگو با اسپوتنیک اظهار داشت: ایالات متحده وانمود میکند که از حملات به تأسیسات زیرساختی ایران بی خبر است و این حملات از سوی اسرائیل بصورت مستقل انجام شده است. طبیعتا تداوم آنها حاکی از بیاعتنایی به تصمیمات واشنگتن است.
حملات زیرساختی این گزاره را تقویت میکند که آمریکا در مهار رفتارهای تهاجمی اسرائیل با محدودیت جدی مواجه است و احتمالا از توافقات اولیه میان خود در اتاق جنگ فاصله میگیرند.
کاظمی خاطر نشان کرد، در این چارچوب، مفهوم آتشبهاختیار بودن اسرائیل بیش از پیش برجسته میشود. به این معنا که تلآویو در موضوعاتی که آنها را تهدیدی حیاتی تلقی میکند، خود را ملزم به تبعیت از ملاحظات تاکتیکی آمریکا نمیداند.
این رویکرد، بهویژه در قبال ایران، ریشه در نگاه امنیتی اسرائیل دارد که هرگونه تأخیر یا وقفه را بهمثابه ایجاد فرصت برای تقویت طرف مقابل میبیند. اما همین استقلال عمل، در عمل میتواند به شکاف در اولویتها منجر شود.
این پژوهشگر در پایان تصريح کرد، تداوم چنین روندی میتواند به فرسایش تدریجی اعتماد راهبردی میان دو طرف منجر شود، بهویژه اگر اقدامات میدانی اسرائیل، آمریکا را ناخواسته در معرض تبعات یک بحران گستردهتر قرار دهد. از این منظر، حملات به زیرساختهای حساس ایران نهتنها یک تهدید امنیتی برای منطقه محسوب میشود، بلکه بهعنوان یک عامل بالقوه در تضعیف انسجام ائتلاف آمریکا و اسرائیل نیز قابل ارزیابی است
در صورت تداوم این شکافهای عملیاتی، ائتلاف موجود بیش از پیش با چالش هماهنگی و کنترل رفتار بازیگران خود مواجه خواهد شد.
حملات زیرساختی این گزاره را تقویت میکند که آمریکا در مهار رفتارهای تهاجمی اسرائیل با محدودیت جدی مواجه است و احتمالا از توافقات اولیه میان خود در اتاق جنگ فاصله میگیرند.
کاظمی خاطر نشان کرد، در این چارچوب، مفهوم آتشبهاختیار بودن اسرائیل بیش از پیش برجسته میشود. به این معنا که تلآویو در موضوعاتی که آنها را تهدیدی حیاتی تلقی میکند، خود را ملزم به تبعیت از ملاحظات تاکتیکی آمریکا نمیداند.
این رویکرد، بهویژه در قبال ایران، ریشه در نگاه امنیتی اسرائیل دارد که هرگونه تأخیر یا وقفه را بهمثابه ایجاد فرصت برای تقویت طرف مقابل میبیند. اما همین استقلال عمل، در عمل میتواند به شکاف در اولویتها منجر شود.
این پژوهشگر در پایان تصريح کرد، تداوم چنین روندی میتواند به فرسایش تدریجی اعتماد راهبردی میان دو طرف منجر شود، بهویژه اگر اقدامات میدانی اسرائیل، آمریکا را ناخواسته در معرض تبعات یک بحران گستردهتر قرار دهد. از این منظر، حملات به زیرساختهای حساس ایران نهتنها یک تهدید امنیتی برای منطقه محسوب میشود، بلکه بهعنوان یک عامل بالقوه در تضعیف انسجام ائتلاف آمریکا و اسرائیل نیز قابل ارزیابی است
در صورت تداوم این شکافهای عملیاتی، ائتلاف موجود بیش از پیش با چالش هماهنگی و کنترل رفتار بازیگران خود مواجه خواهد شد.