به گزارش اسپوتنیک به نقل از "فارس"، سیروس زینلی، رئیس انجمن بیوتکنولوژی ایران با بیان اینکه تراریخت روشی برای ارتقای کیفیت محصولات است، گفت: ممنوعیت تولید محصولات تراریخته در لایحه هفتم توسعه نتیجهای جز تهدید امنیت غذایی نخواهد داشت.
رئیس انجمن بیوتکنولوژی ایران و عضو هیأت علمی ژنتیک پزشکی انستیتو پاستور است و در گفتوگو با خبرنگار علم و فناوری خبرگزاری فارس اظهار داشت: طبق بند سوم الحاقی به ماده ۷۱ لایحه، محصولات تراریختهای که از خارج از کشور وارد میشوند بایستی برچسبگذاری شوند و در مشخصات محصول، مشخص شود که تراریخته است. البته این قانون هماکنون هم اجرا میشود و چیز جدیدی نیست.
وی تأکید کرد: نکته عجیبی که در این لایحه در نظر گرفته شده است، این است که تولید محصولات تراریخته در داخل و یا کشت فراسرزمینی به طور کامل ممنوع میشود؛ یعنی محصولات تراریخته را تنها میتوان وارد کرد و نمیتوان تولید کرد! قطعا نتیجه این بندها چیزی جز وابسته کردن کشور به واردات نیست و این اقدام نمایندگان، به نفع کشورهای دیگر و وارداتکنندههای محصولات تراریخته است.
زینلی اضافه کرد: در حال حاضر و از سالها قبل، سالانه چند میلیون تن محصولات تراریخته وارد و مصرف میشود. محصولات خوراکی، محصولات فرآوریشده مانند روغن، نهادهها و غذای دام و طیور و... از روش تراریخته تولید و وارد کشور میشود بخش مهمی از قوت غالب مردم از این راه تأمین میشود. هماکنون در کل بازار، نمیتوان سویایی را یافت که به روش تراریخته تولید نشده باشد.
قوانین محدودیت کمی را برای واردات دارند و از آن طرف تولید و در نتیجه آن تحقیقات علمی روی محصولات تراریخته نیز با محدودیت مواجه میشود.
زینلی تأکید داشت: محصول تولیدی از روش تراریخته، هیچ تفاوتی با محصولی تولیدی به روش غیرتراریخته ندارد. برای مثال اگر فردی به گوجهفرنگی حساسیت داشته باشد، چه در حالت تراریخته و چه غیر آن، با مصرف محصول دچار حساسیت میشود. از حدود ۳۰ سال قبل، میلیاردها تن از این محصولات در دنیا تولید و مصرف شده است؛ تاکنون نیز عوارض، مشکل یا ضرری برای سلامتی یا محیط زیست ایجاد نشده است. مطمئنا اگر این محصولات مشکل جدی برای انسانها داشتند، در این ۳۰ سال خود را نشان داده بود و جلوی آن گرفته میشد.
رئیس انجمن بیوتکنولوژی ایران در پایان اظهار کرد: در کشور، تولید محصولات تراریخته طبق استانداردهای موجود بوده و آزمون و آزمایش روی محصولات در آزمایشگاهها و جاهای مختلف خصوصی و دولتی مانند جهاد کشاورزی، انجام میشود و همه محصولات از مرحله تحقیق تا تولید، تحت کنترل و مراقبت است. قطعا اگر تولید این نوع محصولات در داخل باشد، تحت کنترل و نظارت است، اما در صورت واردات اینطور نیست.