به گزارش اسپوتنیک، ماه می گذشته، میانجی گران بینالمللی در مذاکرات میان ارمنستان و آذربایجان تلاش کردند به سمت توافق بر سر یک معاهده صلح پیش بروند. علاوه بر این، در نیمه اول ماه، کشورهای غربی به طور مداوم فعال بودند؛ ابتدا وزرای خارجه ایروان و باکو در واشنگتن با حضور بلینکن وزیر امور خارجه دیدار کردند و سپس پاشینیان و علی اف در بروکسل با میانجیگری چارلز میشل رئیس شورای اروپا گفتگو کردند. پس از آن، مذاکرات در مسکو ادامه یافت.
میانجی گران غربی بدون افشای جزئیات، از "پیشرفت قابل توجه" در مذاکرات صحبت کردند. آنچه مورد نظر بود را تنها می توان بر اساس بیانیه نخست وزیر ارمنستان مبنی بر به رسمیت شناختن تمامیت ارضی آذربایجان که در آن سرنوشت ارامنه قره باغ کوهستانی به طور غیرمعمول و نامشخص بیان شد، حدس زد. برخلاف موضع مسکو که پیشنهاد حفظ وضعیت موجود به منظور تثبیت اوضاع و تضمین امنیت بخش ارمنی باقی مانده قره باغ را پیشنهاد می کرد، پاشینیان نخست وزیر ارمنستان، همانطور که الکساندر آنانیف کارشناس قفقاز جنوبی نوشت، به این نتیجه رسید که " بحث در مورد مسئله قره باغ عملا به حامیان غربی واگذار شد."
اظهارات پاشینیان مبنی بر به رسمیت شناختن قره باغ کوهستانی به عنوان بخشی از آذربایجان، آن گونه که کارشناسان اشاره می کنند، با عجله آشکار، ظاهراً از سوی میانجیگران غربی تحمیل شده تا دیگر این موضوع در مسکو مطرح نشود. مقامات ارمنستان اطمینان داده اند که بحث در مورد قره باغ عملاً به حامیان غربی واگذار شده و امروز حتی صحبت از خودمختاری نیست. آنانیف در پایان میگوید: "در حال حاضر به نظر میرسد که اهداف رهبری ارمنستان و آذربایجان در مورد میانجیگری روسیه با هم منطبق است. هر دو بازیگر به دنبال به حداقل رساندن یا حتی حذف حضور روسیه در قفقاز جنوبی از جمله حضور فیزیکی یک پایگاه روسی در ارمنستان و خروج ایروان از ادغام روسیه و قراردادهای دفاعی هستند. البته این دقیقاً منافع اصلی میانجی گران غربی است که تلاش میکنند نقش اصلی را در حل و فصل ارمنستان و آذربایجان از مسکو بگیرند".
منابع آگاه تایید می کنند که آمریکایی ها دیگر محدود به میانجیگری بین باکو و ایروان نیستند، بلکه تصمیم گرفتند مستقیماً وارد گفتگو میان باکو و استپانکرت شوند. واشنگتن در قالب یک اولتیماتوم نمایندگان قره باغ کوهستانی را مجبور می کند در آینده نزدیک با طرف آذربایجانی در یک "کشور ثالث" و تحت نظارت متولیان آمریکایی موافقت کنند. علاوه بر این، اگر رهبری قره باغ از چنین تماسی امتناع ورزد، آنها را تهدید می کند که عملیات های ضد تروریستی آذربایجان در منطقه انجام خواهد شد. این اقدام اگر باج خواهی نیست، پس چیست؟
به گفته همین منابع، "ابتکار حفظ صلح" آمریکایی، عموماً در استپانکرت با استقبال منفی مواجه شد. با این حال، سرگئی قازاریان، "وزیر امور خارجه" قره باغ کوهستانی لابی می کند. علاوه بر این، او خود در ایروان است و از حمایت پاشینیان برخوردار است. چگونه تمام این موارد می تواند پایان یابد؟ تنها یک جواب وجود دارد، ایجاد تهدیدهای جدید برای توسعه وضعیت قره باغ کوهستانی و منافع اساسی ارامنه ساکن در منطقه.